ZEYN-ÜD DİN Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

ZEYN-ÜD DİN kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

ZEYN-ÜD DİN: Dinin süsü, dinin zineti.

ZEYN-ÜD DİN ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • ZEYN-ÜL ABİDİN: (Zeynel âbidîn) Lügat mânası: İbadet edenlerin zineti. * (Hi: 38-94) Oniki İmamın dördüncüsü olan zât (R.A.). Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’ın torunu olan Hazret-i Hüseyin’in ortanca oğlu. Asıl adı: Ali’dir. Tâbiînin büyüklerindendir. Medine-i Münevvere’de vefat etmiştir. (Rahmetullâhi Aleyh) Devamını Oku

  • NAKİZEYN: Karşılıklı iki zıt şey. Devamını Oku

  • ZEYN-AB: (Kürdçe) Su kaynağı, pınar. Devamını Oku

  • ZEYN: Zinet, süs. Süslemek. Devamını Oku

  • İMAD-ÜD DİN: Dinin direği. Devamını Oku

  • GIYAS-ÜD DİN: Dinin intişar etmesine yardımı dokunan kimse. Devamını Oku

  • GIYAS-ÜD DİN: Dinin intişar etmesine yardımı dokunan kimse. Devamını Oku

  • SEYFEDDİN: (Seyf-üd din) Dinin kılıcı, dinin askeri. Devamını Oku

  • NECM-ÜD DİN: (Bizde daha çok Necmeddin şeklinde telâffuz olunur) Dinin necmi, yıldızı meâlindedir. Devamını Oku

  • FERÂİZ-İ DİNİYYE: Dinin farzları. Devamını Oku

  • KIVAM-I DİN: Dinin direği. Devamını Oku

  • KIVAM-I DİN: Dinin direği. Devamını Oku

  • KUTB-UD DİN: Dinin kutbu. Devamını Oku

  • NİZAM-ÜD DİN: (Nizameddin) Dinin nizam ve düzeni. Devamını Oku

  • SALABET-İ DİNİYE: Dinini ve dinin emirlerini korumak ve tatbik etmekteki ciddiyet ve sağlamlık. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar