ZEVRAKSÜVÂR Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

ZEVRAKSÜVÂR kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

ZEVRAKSÜVÂR: f. Kayığa binen. Sandala binmiş olan.

Sponsorlu Bağlantılar

ZEVRAKSÜVÂR ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • DÂBBE-SÜVÂR: f. Hayvana binen, binici. Devamını Oku

  • MÜRTEDİF: Arkasından giden, ardına düşen. * Hayvana binen kimsenin ardına binen. Devamını Oku

  • RÜKBAN: (Râkib. C.) Biniciler, binenler, binmişler. Devamını Oku

  • REBABE: (C.: Ribâb) Bazısı bazısına binmiş olan beyaz bulut. Devamını Oku

  • MÜTERAKİB: (Rükub. dan) Kiremit gibi birbiri üstüne binmiş olan. Devamını Oku

  • RİKÂBÎ: Binici, binen. Devamını Oku

  • VÜCUD-U HÂRİCÎ: Zâhir, ademden çıkmış olan. İlmî vücuddan âlem-i şehadete gelmiş olan. Maddî varlık, cismanî eşya. Devamını Oku

  • ESBSÜVAR: (Esb-süvâr) f. Ata binmiş. Devamını Oku

  • RAKİBEN: Binmiş olarak, binerek. Devamını Oku

  • EBLAK-SÜVAR: f. Alaca ata binmiş kişi. * Mc: Savaşçı, cenkçi yiğit. Devamını Oku

  • ŞAHSÜVAR: (C.: şâhsüvârân) f. Ata iyi binen. Devamını Oku

  • FÜRUSÎ: f. İyi binici, ata iyi binen. Devamını Oku

  • CÜNDÎ: Süvâri, sipâhi, ata iyi binen, binici. Devamını Oku

  • RADİF: Binicinin ardına binen kişi. Devamını Oku

  • CEMMAZ-SÜVAR: f. Hızlı giden bineğe binen kimse. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar