ZEBAN-ÂVER Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

ZEBAN-ÂVER kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

ZEBAN-ÂVER: f. Düzgün konuşan, düzgün söz veya şiir söyleyen. * Dile getiren.

ZEBAN-ÂVER ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • BAZENDE-ZEBAN: f. Boş boğaz, geveze, çok konuşan. Devamını Oku

  • HEM-ZEBAN: Aynı dili konuşan, lisanları aynı olan. Devamını Oku

  • ÇAR-ZEBAN: f. Geveze, çenesi düşük, lüzumsuz olarak konuşan. Devamını Oku

  • ZEBAN: f. Dil, lisan, lügat, lehçe. Devamını Oku

  • DÜ-ZEBAN: f. İki dilli. Devamını Oku

  • ZEBANİ: Cehennem’de vazife gören melek. Devamını Oku

  • BED-ZEBAN: f. Kötü söz söyliyen, hicveden. Ağzı pis, ağzı bozuk. * Kötü dil. Devamını Oku

  • TER-ZEBAN: f. “Yaş dilli”. Hazırcevap. * Kalem. Devamını Oku

  • ZAHM-İ ZEBAN: Dil yarası. Devamını Oku

  • ZEBANİYE: Azap melekleri. Devamını Oku

  • ZEBAN-DIRAZ: f. Dil uzatan, atıp tutan. Devamını Oku

  • GİRİFTE-ZEBAN: Kekeme, dili tutuk. Devamını Oku

  • VİRD-İ ZEBAN: Dilde tesbih. Sık sık tekrar edilen dua, söz, zikir. Devamını Oku

  • ZEBANİYÂN: f. (Zebaniye) Zebaniler. Cehennemlikleri Cehennem’e atmaya vazifeli melekler. Devamını Oku

  • GU(Y): “Diyen, söyleyen” mânâlarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Rast-gu $ : Doğru söyleyen. Suhan-gu $ : Söz söyleyen, konuşan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar