VELED-İ SULBÎ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

VELED-İ SULBÎ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

VELED-İ SULBÎ: Öz oğul, evlenmekle hâsıl olan kendi soyundan gelen çocuk.

Sponsorlu Bağlantılar

VELED-İ SULBÎ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • SULBÎ: Birinin sulbünden gelme. Kendi evlâdı. Kendi oğlu. Devamını Oku

  • ÜMM-ÜL VELED: Huk: Çocuğunun kendi efendisinden olduğunu söyleyen çocuk doğurmuş cariye. Devamını Oku

  • VELED: Erkek çocuk. Oğul. Çocuk. * Döl, yavru. Devamını Oku

  • VELEDİYET: Birisinin evlâdı olma hâli. Çocuk oluş. Devamını Oku

  • SULBİYE: Nesebi hâlis olan. Devamını Oku

  • SULB: Sert, katı. Taş gibi olan. * Omurga kemiği. * Sülâle, zürriyet. Devamını Oku

  • SULBİYET: Katılık, sertlik. Taş gibi olmak. * Cisimlerin katı hâli. * Mc: Duygusuzluk. Devamını Oku

  • VELED-İ MANEVÎ: Evlâdlığa kabul edilen, âhiret evlâdı. Bir hocanın talebesi. Mürid. Devamını Oku

  • VELEDİYET AKİDESİ: Hristiyanlıkta bir bâtıl akide. (Bak: Teslis)(İslâmiyet, tevhid-i hakiki dinidir ki; vasıtaları, esbabları ıskat ediyor. Enaniyeti kırıyor, ubudiyet-i hâlisa te’sis ediyor. Nefsin rububiyetinden tut, tâ her nevi rububiyet-i bâtılayı kat’ediyor, reddediyor. Bu sır içindir ki; havastan bir büyük insan tam dindar olsa enâniyeti terketmeye mecbur olur. Enaniyeti terketmiyen, salâbet-i diniyeyi ve kısmen de dinini Devamını Oku

  • VÜLEYD: (Veled. den) Küçük çocuk. Devamını Oku

  • MENBUZ: Piç. Veled-i zinâ. * Hemen doğmasını müteakib bir yere atılmış çocuk. Devamını Oku

  • ÇERAG-ÇEŞM: f. Evlat, çocuk, veled, insan yavrusu. Devamını Oku

  • ÇERAG-ÇEŞM: f. Evlat, çocuk, veled, insan yavrusu. Devamını Oku

  • BATALESE: Ptolemeos soyundan gelen hükümdarlar. Devamını Oku

  • SABİ: Henüz süt emen çocuk. * Büluğ çağına gelmemiş olan çocuk. * Üç yaşını tamamlamayan erkek çocuk. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar