UHDE Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

UHDE kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

UHDE: Bir işi üzerine alma. Söz verme. * Ahidnâme. Bir kimsenin üstünde olan iş veya şey. * Mes'uliyet hududu. * Ric'at ve taalluk dâiresi. * Becerme, yapma. * Mes'uliyet, sorumluluk.

Sponsorlu Bağlantılar

UHDE ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • ZİMMET: Himayeyi te’min eden ittifak. * Borç. * Alâkalı. * Uhde. * Vicdan. * Mes’uliyet. * Üst. Üstte olan şey. * Koruma zorunda kalma. Devamını Oku

  • İHTİSAB: Hesab sorma, mes’uliyet. * İhtisab dâiresinin aldığı vergi. * Emr-i bilma’ruf nehy-i an-ilmünker vazifesi, * Ceza. * Eskiden belediye işlerine bakan memurun işi ve dâiresi. Devamını Oku

  • TEVSİM: Hacıların hac zamanı toplanmaları. * Dağlamak sureti ile ten üzerine işaret koyma, döğme yapma. * İsimlendirme, ad verme. Devamını Oku

  • TAAHHÜD: (Ahd. den) Bir işin veya bir şeyin yapılması için söz verme, üzerine almak. İltizam etme. Resmi söz verme. Yüklenme. * Postaya verilen bir şeyin, yerine varmasını sağlama. Devamını Oku

  • VEKİL-İ HARC: (Vekil-harç) Masraf görmekle vazifeli olan. Bir kimsenin veya bir cemaatin masraf işlerini üzerine alan. Devamını Oku

  • TEKALLÜD: Bir şeyi üzerine alma. İltizam edip boynuna alma. Devamını Oku

  • VA’D: Söz verme. Söz verilen şey. Bir kimsenin yapacağına veya yapmayacağına dâir söz vermiş olduğu husus. Bir şeyi yapmak veya bir şey için söz vermek va’ddır. Hayır işlenecek iş için masdar “va’d” veya “vaide” dir. İşlenecek şey şer ise; ev’ide denir. Masdarı “Îâd: $ ” dır. Va’d hayırda, îâd ve vaîd şerde kullanıldığına göre; vaîd: Devamını Oku

  • KEFAF-I NEFS: Bir kimsenin ölmeyecek kadar olan nafakası.KEFALET : Kefillik. Bir kimse kendine âid bir işi yapamadığı veya borcunu ödeyemediği takdirde, yerine onun işini göreceğini kabul etmek. * Birine kefil olmak. İşini üzerine almak. Devamını Oku

  • İRADE: İstek, arzu. Dilemek. Emir. Ferman. * Bir şeyi yapmak veya yapmamak için olan iktidar, güç.(İrade, ihtiyardan daha geniştir, umumidir. İhtiyar, taraflardan birini diğerine tafdil ile beraber tercihtir. İrade; yalnız tercihtir. Mütekellimler bazan iradeyi ihtiyar mânasında kullanmışlardır. İradenin zıddı kerâhet; ihtiyarın zıddı icâb ve ıztırardır. İrade, hakikatte dâima ma’duma taalluk eder. Çünkü, bir emrin husûl Devamını Oku

  • İRADE: İstek, arzu. Dilemek. Emir. Ferman. * Bir şeyi yapmak veya yapmamak için olan iktidar, güç.(İrade, ihtiyardan daha geniştir, umumidir. İhtiyar, taraflardan birini diğerine tafdil ile beraber tercihtir. İrade; yalnız tercihtir. Mütekellimler bazan iradeyi ihtiyar mânasında kullanmışlardır. İradenin zıddı kerâhet; ihtiyarın zıddı icâb ve ıztırardır. İrade, hakikatte dâima ma’duma taalluk eder. Çünkü, bir emrin husûl Devamını Oku

  • TAZMİN: Kefil olmak. * Zarar verdiği kimsenin zarar ve ziyanını ödemek. * Edb: Başkasına ait bir mısra veya beyti intihâl ve tevârüd olmaksızın kendi şiirine alma san’atı. * Bir şeyi bir şeye dâhil etmek. * Zararı ödetmek. Devamını Oku

  • İBTİZAR: Cebren ve zorla alma. Soygunculuk yapma. Devamını Oku

  • TELASSUS: Çalma. Sirkat etme. Hırsızlık yapma. Devamını Oku

  • MERZBUM: f. Hududu belli olan memleket. Devamını Oku

  • EYYİM: Bekâr, dul. Eyyim; gerek bikir, gerek seyyib olsun zevci olmayan kadına ve zevcesi olmıyan erkeğe denir ki, buna bekâr denir. Bundan başka eyyim; hür kadına ve bir kimsenin kızı, hemşiresi, teyzesi gibi yakın hısmına da ıtlak edilir. (E.T.) Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar