UFKA Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

UFKA kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

UFKA: İnce deri. * Sünnet edilen deri.

Sponsorlu Bağlantılar

UFKA ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • UFKÎ: Ufka ait. Ufka dair ve müteallik. * Yatık düzlük. Yatay. Devamını Oku

  • GURLE: Sünnet olunacak deri. Devamını Oku

  • KULFE: Zeker ucundaki sünnet edilecek deri. Devamını Oku

  • MESNUN: Sünnet olan. Sünnet olmuş olan. * Âdet edilen şey. * Bilenmiş bıçak. * Üzerinden ömürler geçmiş olan. * Şekillendirilmiş. * Kalıba dökülmüş. * Kokusu değişmiş. Devamını Oku

  • MİNHAC-ÜS SÜNNET: Sünnet yolu. Sünnet caddesi. Hazret-i Peygamber’in (A.S.M.) gittiği, emrettiği şeriat yolu. Devamını Oku

  • SAHTİYAN: f. Boyanmış, cilâlanmış deri. Tabaklanmış deri. Devamını Oku

  • MUKÎM-ÜS SÜNNET: Hz. Muhammed’in (A.S.M.) Tevrat ve Zebur’daki ismi, sünnet ikame eden. Devamını Oku

  • FIRKA-İ NÂCİYE: Kur’an-ı Kerim’e ve Sünnet-i Seniyeye sıkı sıkıya bağlı olup Ehl-i Sünnet ve Cemaat yolundan ayrılmayan müslümanlar. Bunlar kıyamete kadar lütf-u İlahî ile devam eder. Devamını Oku

  • SÜNNET-İ SENİYYE: Hz. Peygamber’in (A.S.M.) sözlerine, emirlerine ve harekâtına dâir en yüksek ve kıymetli hâller, tavırlar, hareket düsturları.(…İşte O Zâtın şefaatı altına girip ve nurundan istifade etmenin ve zulümat-ı berzahiyeden kurtulmanın çaresi: Sünnet-i seniyyeye ittiba’dır. L.) Devamını Oku

  • SÜNNÎ: Sünnet ehlinden olan kimse. Peygamberimiz Hazret-i Muhammed’in (A.S.M.) izinden giden, bütün düsturlarını Şeriat-ı İslâmiyeden alan, Ehl-i Sünnet denen ve Fırka-i Nâciye ismiyle yâdedilen zümreden olan. Devamını Oku

  • İTTİBA': Tabi’ olma. Arkasından gitme. İtaat etme. Tebaiyyet ve imtisal etme.(Mariz bir asrın, hasta bir unsurun, alil bir uzun reçetesi: İttiba-ı Kur’andır! M.)(Muhabbetullah, Sünnet-i Seniyyenin ittibaını istilzam edip intac ediyor. Ne mutlu o kimseye ki, Sünnet-i Seniyyeye ittibaından hissesi ziyade ola. Veyl o kimseye ki, Sünnet-i Seniyyeyi takdir etmeyip, bid’alara giriyor! L.)(Eğer Allah’a muhabbetiniz varsa, Devamını Oku

  • TASAVVUF: Kalbi dünyanın fâni işlerinden ayırıp Allah (C.C.) sevgisi ile bağlamak. Tarikat ehli olmak. (Bak: Tarikat)(İmam-ı Gazalî, İmam-ı Rabbanî gibi muhakkıkin-i ehl-i tarikat derler ki: “Birtek Sünnet-i Seniyyeye ittiba’ noktasında hâsıl olan makbuliyet, yüz âdâb ve nevâfil-i hususiyeden gelemez! Bir farz, bin sünnete müreccah olduğu gibi; bir Sünnet-i Seniyye dahi, bin âdâb-ı tasavvufa müreccahtır!” demişler. Devamını Oku

  • EŞ’ARÎ: Eş’arî mezhebi veya o mezhepte olan. Asıl adı Eb-ul Hasan-ül-Eş’arî olan İmam-ı Eş’arî, Ehl-i Sünnet itikadını âyetlere, hadislere göre izah ve şerh ederek tesbit etmiştir. Ehl-i Sünnet Mezhebi itikadına tercümanlık ederek İslâmiyet’e büyük hizmet etmiştir. (Hi. 260-324) İtikada dâir meydana koyduğu hakikatları kabul edenlere Eş’arî ve Mezhebine de Eş’ariye denir. Devamını Oku

  • HALK-I EF’ÂL: Mu’tezile fırkasının bir tabiridir. Hayvan ve insanların, kendi fiillerinin hakiki müessiri olduğunu iddia etmelerine verilen isimdir. (Bu iddiâlarını Ehl-i Sünnet ulemâsı müsbet delillerle reddetmiştir.)(Ehl-i dalâlet ve bid’at fırkalarından bir kısım zatlar, ümmet nazarında makbul oluyorlar. Aynen onlar gibi zatlar var; zâhiri hiçbir fark yokken, ümmet reddediyor. Bunda hayret ediyordum. Meselâ: Mu’tezile mezhebinde Zemahşerî Devamını Oku

  • MUHAMMEN: (Hamn. den) Tahmin edilen. Ortalama olarak bir değer kabul edilen. Sanılan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar