TEZBİB Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

TEZBİB kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

TEZBİB: Bir şeyin içine kuru üzüm koyma. * Yaş meyveyi kurutma.

Sponsorlu Bağlantılar

TEZBİB ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • TEZBİH: Çok boğazlatmak. Devamını Oku

  • TEZBİL: (Toprağı) gübreleme. Devamını Oku

  • TEZBİR: (C.: Tezbirât) (Zebr. den) Yazma veya yazılma. * Bez kenarına saçak yapmak. Devamını Oku

  • ZEBİB: Kuru üzüm. Kuru incir. * Yılan veya akrep gibi hayvanların zehiri. Devamını Oku

  • IZ’AF: Bir şeyin üstüne bir misli koyma. * Zayıflama. Devamını Oku

  • BÜSRE: Herşeyin ucu ve başı. * Herşeyin tâzesi. * Genç kız veya oğlan. * Hurma koruğu. * Biraz büyümüş olan ekşi ot. Devamını Oku

  • TERCİB: (C.: Tercibât) Ululama, tazim. * Meyvesi çok olan ağacın dalları altına destek koyma. Devamını Oku

  • TERCİB: (C.: Tercibât) Ululama, tazim. * Meyvesi çok olan ağacın dalları altına destek koyma. Devamını Oku

  • TEVSİT: Birini araya koyma. Ortaya koyma. Vâsıta etme. Devamını Oku

  • BÎ-AB: f. Susuz, kuru. * Donuk. * Rezil, utanmaz, hayasız. Devamını Oku

  • TES’İR: (Sa’r. dan) Ateşi yakıp alevlendirme. * Kıymet ve değer koyma. Narh koyma. Devamını Oku

  • İĞDE: Kızılcığa benzer bir meyve ve bu meyveyi veren ağaç ve çiçeği. Devamını Oku

  • MEDER: Tezek, toprak tezeği. * Çakıl. Kuru çamur. Kuru balçık. * Köy, mahalle. Devamını Oku

  • SALİB(E): Bir şeyin vücudunu veya vukuunu inkâr eden. * Kapıp götüren, zorla alan. * Alan. * Bir şeyin vücudunun olmadığını veya meydana gelmediğini söyleyip isbat eden. Devamını Oku

  • HAŞEFE: (C.: Haşef-Haşefât) Sünnet mevziine varana kadar olan zeker başı. * Yaşlanmış kuru kadın. * Kuru hamur. * Yumuşak taş. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar