TER-ZEBAN Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

TER-ZEBAN kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

TER-ZEBAN: f. "Yaş dilli". Hazırcevap. * Kalem.

TER-ZEBAN ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • DÜ-ZEBAN: f. İki dilli. Devamını Oku

  • ZEBAN: f. Dil, lisan, lügat, lehçe. Devamını Oku

  • ZEBANİ: Cehennem’de vazife gören melek. Devamını Oku

  • BED-ZEBAN: f. Kötü söz söyliyen, hicveden. Ağzı pis, ağzı bozuk. * Kötü dil. Devamını Oku

  • ZAHM-İ ZEBAN: Dil yarası. Devamını Oku

  • ZEBANİYE: Azap melekleri. Devamını Oku

  • HEM-ZEBAN: Aynı dili konuşan, lisanları aynı olan. Devamını Oku

  • ZEBAN-DIRAZ: f. Dil uzatan, atıp tutan. Devamını Oku

  • BAZENDE-ZEBAN: f. Boş boğaz, geveze, çok konuşan. Devamını Oku

  • ÇAR-ZEBAN: f. Geveze, çenesi düşük, lüzumsuz olarak konuşan. Devamını Oku

  • GİRİFTE-ZEBAN: Kekeme, dili tutuk. Devamını Oku

  • VİRD-İ ZEBAN: Dilde tesbih. Sık sık tekrar edilen dua, söz, zikir. Devamını Oku

  • ZEBAN-ÂVER: f. Düzgün konuşan, düzgün söz veya şiir söyleyen. * Dile getiren. Devamını Oku

  • ZEBANİYÂN: f. (Zebaniye) Zebaniler. Cehennemlikleri Cehennem’e atmaya vazifeli melekler. Devamını Oku

  • NAİB-İ FÂİL: Meçhul fiilin mevzuu olan kelime ki, harekesi merfu olur. (Küsirel kalemü: “Kalem kırıldı” cümlesinde ” kalem”, “Naib-i fâil” olmuş ve fâilin yerine geçmiştir.) Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar