TE’NİS Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

TE’NİS kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

TE'NİS: Bir kelimenin sonuna te'nis alâmeti olan ( ) ilâve ederek müennes yapmak.

Sponsorlu Bağlantılar

TE’NİS ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MÜENNES: Dişi. Müzekkerin mukabili. * Gr: Hakiki, itibarî veya söylenişi cihetiyle “dişi” olan kelime.Müennes-i hakikî : Müzekker kelimenin sonuna bir “e-a” ilâve ederek yapılan kelime. Meselâ: (Kâtib: ): Erkek yazıcı. (Kâtibe: ): Kadın yazıcı.Sonu “e” ile biten kelimeler ekseriyetle müennestir. Muallime, Müdire, Sıddıka, Şahide gibi. Devamını Oku

  • MÜENNES: Dişi. Müzekkerin mukabili. * Gr: Hakiki, itibarî veya söylenişi cihetiyle “dişi” olan kelime.Müennes-i hakikî : Müzekker kelimenin sonuna bir “e-a” ilâve ederek yapılan kelime. Meselâ: (Kâtib: ): Erkek yazıcı. (Kâtibe: ): Kadın yazıcı.Sonu “e” ile biten kelimeler ekseriyetle müennestir. Muallime, Müdire, Sıddıka, Şahide gibi. Devamını Oku

  • CEM-İ MÜENNES: Gr: Müfredinin şeklini bozmadan sonundaki müennes alâmeti olan (e “t”) kaldırılıp yerine (ât) getirilir. Müslime(t) : Müslimât gibi. Devamını Oku

  • SEMAÎ MÜENNES: Bir kaideye bağlı olarak müennes işareti olmayıp kelimenin aslında müenneslik var gibi kabul edilen ve işitilmekle öğrenilen müennes kelime. (Bak: Müennes-i semaî) Devamını Oku

  • MÜENNES-İ SEMAÎ: Gr: Kelimenin kendisinde müenneslik edatı olmadığı halde, müennes sayılan ve öyle kullanılagelen kelime. Yed, şems… gibi. Devamını Oku

  • GÂN: f. Cemi’ yapmak için, sonu “e” sesi ile biten kelimenin sonuna gelir bir “ek” tir. Meselâ: Bendegân $ : f. Hizmetçiler, bendeler. Devamını Oku

  • ÂN: f. Uzağı gösteren işâret ismi. Şu. Bu. O. * Güzellik câzibesi. Melâhat. Güzellik. * Cemi edâtı. Kelimenin sonuna getirilerek cemi’ yapılır. Meselâ: Âlimân: Âlimler. Anân: Onlar. Merdân: Adamlar. İnsanlar. Zenân: Kadınlar.Kelimenin sonuna getirilerek sıfat edatı yapılır: Ters: Korku. Tersân: Korkak.Kelimeyi zarf yapar. Güyân: Söyliyerek. Devamını Oku

  • E: Gr: İstifham, sorgu edatı. (Ezehebe Nuri: Nuri gitti mi? derken Ezehebe’nin başındaki “E” harfi gibi) * Arapça kelimelerin sonuna “e” gelerek onları müennes yapmaya yarar. Âdil, Âdile… Emin, Emine… Kâmil, Kâmile… Nuri, Nuriye… gibi. (Bak: Müennes) Devamını Oku

  • KE: “Gibi” mânasındadır. (Arapça teşbih edâtı) Kelimenin başına getirilir. Meselâ: (Kezâlike: Bunun gibi) * Harfin ve kelimenin sonuna gelirse “sen” zamiri yerindedir. Meselâ (Kitâbü-ke: Senin kitabın) Devamını Oku

  • TEENNÜS: (Üns. den) Müennes olma. * Kadınlaşma. Kadın gibi hareketlerde bulunma. Devamını Oku

  • TESNİYE: Vasıflandırma. * Gr: Arapçada bir kelimenin iki şeye delâlet etmesi hâli, kelimeyi iki şeye delâlet ettiren siga. Bu şekil kelimenin sonuna “elif-nun” veya “ye-nun” getirilerek yapılır. Meselâ: Recul: Adam. İki adam demek için: Reculân () veya Reculeyn () denir. Devamını Oku

  • CEM-İ SAHİH (SÂLİM): Gr: Bu cemi yapıldığı zaman müfredinin şekli bozulmaz. İki türlüdür. Cem-i müzekker, Cem-i müennes. * Mat: Toplama. Devamını Oku

  • GEH (GÂH): f. Kelimenin sonuna eklenerek yer veya zaman ifade eder. Devamını Oku

  • LAGZİŞ: f. Sürçme, kayma. * Kayış, sürçüş.-LAH : f. Kelimenin sonuna ilâve olunarak “yer” mânâsını verir. Meselâ: (Senglâh: Taşlık yer.) Devamını Oku

  • ZAR: f. Kelimenin sonuna gelerek birleşik kelimeler olur. İsimlere eklenerek yer adı bildirilir. Meselâ: Lâle-zar $ : Lâle bahçesi. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar