TEFERRU’ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

TEFERRU’ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

TEFERRU': Bir çok kollara ayrılmak. * Bir kimse halkın üzerine havale olmak. * Bir kavmin en şerefli kadını ile evlenmek. * Çatallanıp dal dal olmak.

TEFERRU’ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • TEFERRUÂT: Bir şeyin bütün incelikleri, ayrıntıları. Devamını Oku

  • MUHALÜN ALEYH: Fık: Havaleyi ödeyecek kimse. Üzerine havale yapılan şahıs. Devamını Oku

  • CA’L: Yaratmak, halk. * Almak. * İş işlemek. Yapmak. * Bu kelime Kur’ân-ı Kerim’de onüç vecihle kullanılmıştır:1- Tafak ve ahz (inşâ ve ikbal) mânasına; bir işi işlemeğe müteveccih olup başlamak ve işler olmak.2- Halketmek, yaratmak.3- Kavl ve irsal.4- Tehiyye ve tesviye (tanzim ve düzeltme).5- Takdir.6- Tebdil.7- Bir şeyi bir şeye dâhil etmek.8- Bir şeyi kalbe Devamını Oku

  • DA’VÂ-YI HALK: Yaratmak iddiasında bulunmak, halk etmeyi, yaratmayı dâva etmek. (Kâinatta hiçbir kimse da’vâ-yı halk ve iddia-yı icad edemez. Halk eden ancak Cenab-ı Hak’tır.)(Arzı ve bütün nücum ve şümusu tesbih taneleri gibi kaldıracak ve çevirecek kuvvetli bir ele mâlik olmıyan kimse, kâinatta dâva-yı halk ve iddia-yı icad edemez. Zira her şey, her şeyle bağlıdır. H.) Devamını Oku

  • URA’IR: (C.: Arâır) Semiz etli deve. * Şerefli adam. * Kavmin reisi. Devamını Oku

  • HAVALE-İ MÜECCELE: Huk: Havale edilen şeyin vadesi geldiğinde ödenmesi şeklinde yapılan havale. Devamını Oku

  • HAVALE-İ MUACCELE: Huk: Havale konusunun, behemehal ödenmesi lâzım geldiği şekilde yapılan havale. Devamını Oku

  • HAVALE-İ MÜBHEME: Huk: Havale konusunun, ta’cil veya te’cili beyan olunmadan yapılan havale. Devamını Oku

  • İZAFE(T): Bir şeyi bir kimseye veya bir şeye nisbet etmek, yakın etmek. İsnâd etmek. Katmak, katıştırmak. * Bir şey üzerine meylettirmek, havale olmak, bağlanmak. * Mal etmek. * Gr: İki isimden meydana gelen bağlılık tamlaması. Devamını Oku

  • İZAFE(T): Bir şeyi bir kimseye veya bir şeye nisbet etmek, yakın etmek. İsnâd etmek. Katmak, katıştırmak. * Bir şey üzerine meylettirmek, havale olmak, bağlanmak. * Mal etmek. * Gr: İki isimden meydana gelen bağlılık tamlaması. Devamını Oku

  • İZDİRAM: Lokmayı iri iri yutma.İZDİVAC : Çift olmak, birbirine eş olmak. Meşru nikâhla evlenmek. Devamını Oku

  • DIRR: Avret üzerine avret almak, evli iken bir daha evlenmek. Devamını Oku

  • NABİGA: (C.: Nevabig) Şanı, şöhreti büyük adam. ulu, şerefli kimse. * So adan şâir olan. * Üstün zekâlı hârika ve çok fasih kimse. Devamını Oku

  • İSTİGRAK: Gark olmak, dalmak. * Dalgınlık. * Ist: Seraba kapılmak. Manevî bir hal ile hayret ve taaccübden bayılmak derecesine gelmek. * Tas: Dalgınlıkla, zihni bütün bütün meşgul olmak. Aşk-ı İlâhî ile dünyayı unutup kendinden geçmek. * Gr: “El” harf-i ta’rifinin, isimleri umumi hale koyması. * Edb: Fazla mübalâğa. (Bak: Lâm-ı istiğrak) Devamını Oku

  • İSTİGRAK: Gark olmak, dalmak. * Dalgınlık. * Ist: Seraba kapılmak. Manevî bir hal ile hayret ve taaccübden bayılmak derecesine gelmek. * Tas: Dalgınlıkla, zihni bütün bütün meşgul olmak. Aşk-ı İlâhî ile dünyayı unutup kendinden geçmek. * Gr: “El” harf-i ta’rifinin, isimleri umumi hale koyması. * Edb: Fazla mübalâğa. (Bak: Lâm-ı istiğrak) Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar