TASABBU’ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

TASABBU’ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

TASABBU': Parmak parmak ayırma.

TASABBU’ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • BİNSAR: (Binsır) Serçe parmakla orta parmak arasındaki parmak. Yüzük parmağı. Devamını Oku

  • HINSIR: Küçük parmak. Serçe parmak. Devamını Oku

  • HECE VEZNİ: Türklerin eskiden kullandıkları nazım âhengi ölçüsüdür ki, buna “parmak hesabı” da denir. Parmak hesabı, Türk edebiyatının başlangıcından XI. yy. a, yani Türklerin aruz veznini öğrenmelerine kadar Türk nazmının yegâne âhengi idi. Aruz vezni kabul edilmekle beraber, hece vezni terkedilmeyerek yine halk edebiyatında kullanılagelmiştir. Hece vezninin 3 den 16 ya kadar muhtelif heceli ölçüleri Devamını Oku

  • ŞÜNTÜR: (C.: şenâtir) Parmak. Devamını Oku

  • ENGÜŞT-İ KİHİN: Serçe parmak. Devamını Oku

  • AZZ-İ BENÂM: Parmak ısırma. Devamını Oku

  • ENGÜŞT-İ SÜTÜRG: Baş parmak. Devamını Oku

  • ENGÜŞT: f. Parmak. Devamını Oku

  • SETİRE: Parmak otu. Devamını Oku

  • MİÂ-İ İSNÂ-AŞER: Oniki parmak bağırsağı. Devamını Oku

  • KÂLUC: f. Küçük parmak. * Güvercin kuşu. Devamını Oku

  • ENMELE: (C.: Enâmil) Parmak ucu. Devamını Oku

  • BÜRCEME: (C: Berâcem) Parmak boğumu. Devamını Oku

  • BENANE: (C: Benân-Benânât) Parmak başı. Devamını Oku

  • ENGÜŞT-İ MUHANNÂ: Kınalı parmak. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar