ŞERAİF Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

ŞERAİF kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

ŞERAİF: (Şerife. C.) Mutlular, kutlu kimseler.

ŞERAİF ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MUKBİLAN: (Mukbil. C.) (Kabl. den) Mutlular, bahtiyarlar, mes’ud kimseler. Devamını Oku

  • MUKBİLÎN: (Mukbil. C.) (Kabl. den) Bahtiyarlar, mutlular, mes’udlar. Devamını Oku

  • MÜRECCEB: Kutlu, mübârek. Devamını Oku

  • FİHAL: (Fahl. C.) İtibarlı, seçkin ve üstün kimseler. Devamını Oku

  • FERRUH: f. Mübarek, kutlu, uğurlu. Devamını Oku

  • FİHAM: (Fahîm ve fahm. C.) İtibar ve nüfuz sahibi kişiler, ulu kimseler. Devamını Oku

  • MUKBİL: Mübârek. İkbali kutlu, mutlu. Mes’ud. Bahtiyar. Devamını Oku

  • MEYMUN: Bereketli, uğurlu. Kuvvetli. Kutlu. Devamını Oku

  • FÜTL: (Eftel. C.) Kolları göğsünden uzak olan kimseler. Devamını Oku

  • NAZAİF: (Nazif. C.) Nazifler. Nazafetli, temiz kimseler. Devamını Oku

  • SAYARİF: (Sayrefî. C.) Sarraflar. * Kurnaz ve işini bilir kimseler. Devamını Oku

  • SA’D: Uğur, uğur getiren şey, iyilik, mübareklik, kuvvetlilik. * Kutlu, uğurlu. Devamını Oku

  • BAKİYYET-ÜS-SÜYÛF: Kılıçtan kurtulan kimseler. * Mc: Arta kalan kişiler. Devamını Oku

  • MÜTEAFFİFÎN: (Müteaffif. C.) İffetli, namuslu ve şerefli kimseler. Müteaffifler. Devamını Oku

  • EL-HAKKU YA’LÛ: Hak gâlib ve yüksektir, meâlindedir. Bu mâna, bir Hadis-i Şerife işaret eder. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar