ŞAYAN-I SENAÂ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

ŞAYAN-I SENAÂ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

ŞAYAN-I SENAÂ: Sena edip övmeğe lâyık olan.

Sponsorlu Bağlantılar

ŞAYAN-I SENAÂ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • ŞAYAN-I HAYRET: Şaşmağa değer. Hayret edip şaşılacak şey. Devamını Oku

  • ŞAYAN-I TEMAŞA: f. Görülmeğe değer olan. Devamını Oku

  • SENA’BUK: Kötü kokulu bir ot. Devamını Oku

  • ŞAYAN-I İSTİMA': Dinlenilmesi iyi ve münasib olan, dinlenmeğe lâyık. Devamını Oku

  • SENA: Medihle tarif. Medhetmek, övmek. Devamını Oku

  • AYAN: (İyân) Aşikâr. Belli. Herkesin bilebileceği ve görebileceği. * Çiftçi âletlerinden olan saban okunun bileziği. Devamını Oku

  • HAMD Ü SENA: Cenab-ı Hakk’a hamd ve O’nu isimleriyle medhetmek. Devamını Oku

  • ŞAYAN: f. Münasib, lâyık, yaraşır. Devamını Oku

  • ŞAYAN-I İHTİCAC: Delil ve isbatın makbuliyeti. Devamını Oku

  • BİL’AYAN: Açık olarak. Meydanda olarak. Devamını Oku

  • İ’TİZAR: Kusurunu bilerek özür dilemek. Kusurunu beyan edip ve anlayıp af dilemek. (Takdire şayan güzel bir haslettir.) Devamını Oku

  • EMSEL: (Misil. C.) İmtisale şayan olan. Tam benzer. Efdal, ekrem ve eşref olan. Devamını Oku

  • HEVAMM: Böcekler, haşereler. Pire, tahta kurusu, bit, örümcek, yılan gibi, kışın gizlenip yazın meydana çıkan, insan ve hayvanın vücudundan beslenerek yaşayan, insana zararı dokunan (parazit yaşayan) küçük canlılır. Devamını Oku

  • RUMİ: Rumelinden olan, Anadolulu olan. * Rum. Türkiye’de yaşayan Yunanlı. Devamını Oku

  • BURJUVA: Fr. Orta halli olup, ne çok zengin ve ne de çok fakir olan halk. Eskiden Avrupa’da köylü ve asilzade olmayıp şehirde yaşayan halka denirdi. Kendi başına işi ve malı olan, ücretle çalışmayan, ferde bağlı iş hayatını güden sınıftan olan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar