SAİD Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

SAİD kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

SAİD: (Sa'd. dan) Saadetli. Allah (C.C.) kendisini sevmiş. O'nun rızasına ermiş olan. Ahireti için çalışan kimse. Mes'ud. Mübarek. Bahtiyar.

Sponsorlu Bağlantılar

SAİD ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • SAÂDET: Mes’ud oluş. Talihi iyi olmak. Mutluluk. Said olmak. Allah’ın rızasına ermiş olmak. Her istediğine kavuşmuş olmak. Devamını Oku

  • SAÂDET-MEND: f. Bahtiyar, mutlu. Saâdet bulmuş olan. Devamını Oku

  • NA-MÜSAİD: f. Elverişsiz. Müsaid olmayan. Devamını Oku

  • MÜSAİD: Muvafık, uygun. Yardım eden. İzin veren. Devamını Oku

  • SAÂDET-İ DÂREYN: İki cihan saadeti, dünya ve âhiret saadeti. Devamını Oku

  • DÂR-ÜS SAÂDE: Saâdet yeri, saray. Devamını Oku

  • ŞEYH SAİD HADİSESİ: 5 Şubat 1925’de devrin hükümetine karşı şark aşiret reislerinden Şeyh Said ismindeki zâtın teşebbüs ettiği bir harekettir. Şeyh Said, bu hareketine yardım etmesi için Bediüzzaman Said Nursî’ye mektub yazmış, fakat Bediüzzaman bu teklifi reddetmiş ve cevaben yazdığı mektubda şöyle demiştir:(Türk milleti, asırlardan beri İslâmiyete hizmet etmiş ve çok veliler yetiştirmiştir. Bunların torunlarına Devamını Oku

  • SAİD BİN ZEYD (R.A.): Hz. Ömer’in (R.A.) amcasının oğluydu. Aşere-i Mübeşşere’den ve Ashabın ileri gelenlerindendi. Vazifeli olarak Habeşistan’a hicret edenlerdendi. Şam’ın fethine ve bir çok mühim muharebelere iştirak etti. Hicri 51 yılında vefat etti. Devamını Oku

  • HARÎSA (HÂRİSA): Yağmuruyla yer yüzünü süpürüp gideren bulut. * Kan çıkmayan azıcık baş yarığı. Devamını Oku

  • ABDAL: t. Safdil, ahmak, bön. * Afganistan’da yaşıyan bir Türk kavminin adı, bu kavimden olan kimse. * Anadoludaki bazı göçebelerin adı ve bunlardan olan kimse. * Derviş, ermiş, kalender. Kendini Allah’a adamış. Ona teslim olmuş, bu yolda çile çekmiş kimse. (Bak : Ebdal) Devamını Oku

  • MES’UD: Saadetli, iman ehli olan, bahtiyar. Mutlu. Devamını Oku

  • FERRUH-ZÂD: f. Mübarek evlât, uğurlu çocuk. * Hayırlı, kutlu, mübarek. Devamını Oku

  • SAİD-İ NURSÎ: (Bediüzzaman) (Mi: 1876 – 1960, Hi: 1293 – 1379) Babası Mirza, Annesi Nuriye olan bu büyük mütefekkir zât, Bitlis vilâyetimizin Hizan kazası, Nurs köyünde doğmuştur. Ateşîn zekâsı ve takvası ve dinine sadakatı kısa zamanda etrafta tanınmasına sebeb olmuştur. Bir müddet Van’da kaldı. Başta Vâli Tahir Paşa olmak üzere bütün halk kendisine hürmet ediyordu. Devamını Oku

  • HISSÎSA: Bir kimseye, bir şeye mahsus olan hâl. Devamını Oku

  • KANİSA: (C.: Kavânıs) Taşlık denilen ve kuşlarda olan bir organ. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar