SAHİB-VÜCUD Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

SAHİB-VÜCUD kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

SAHİB-VÜCUD: Sözü geçer, mevki sâhibi kimse.

Sponsorlu Bağlantılar

SAHİB-VÜCUD ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • TAKDİM: (Kıdem. den) Arzetmek. Sunmak. * Küçük bir kimseyi yaş, amel, mevki ve takva itibariyle büyük bir kimse ile tanıştırmak. * Öne geçirmek, bir şeyi başka bir şeyden önde tutmak. * Bir büyüğün önüne geçip bir şey vermek. Devamını Oku

  • FAZIL: (Fâdıl) Fazilet sâhibi. Üstün kimse. Devamını Oku

  • NEFFAH: Hayır sâhibi ve iyiliksever kimse. * Kokusu çok. Devamını Oku

  • NEFFAH: Hayır sâhibi ve iyiliksever kimse. * Kokusu çok. Devamını Oku

  • NAKKAF: Temkinli kimse, iyi niyet sâhibi olan kişi. Devamını Oku

  • SÂHİB-İ HAYRÂT: Câmi, yol, çeşme vs. gibi hayırlı işler yapıp bırakmış kimse. Hayrat sâhibi. Devamını Oku

  • ZÎFÜNUN: Çok şeyler bilen, mehâret sâhibi olan, fen sâhibi. Devamını Oku

  • RABB-ÜL MAL: Mal sâhibi. Sermaye sâhibi. Devamını Oku

  • KÂMİL: (Kemal. den) Bütün, tam, olgun, eksiksiz, kemalde olan, kusursuz. Kemal ve fazilet sâhibi. * Resul-i Ekrem’in de (A.S.M.) bir vasfıdır. * Yaşını başını almış, terbiyeli ve görgülü kimse. * Âlim, bilgin kişi. * Bir aruz kalıbı ismi.(Büyük görünme küçülürsün…Kâmillerde, büyüklük mikyasıdır küçüklük, Nâkıslarda küçüklük mizanıdır büyüklük. S.) Devamını Oku

  • ÜRK: Mekân, mevki. Devamını Oku

  • ÜRK: Mekân, mevki. Devamını Oku

  • CÂ: f. Yer. Mekân. Mevki. Devamını Oku

  • CAY-GÂH: f. Mevki, makam, rütbe. * Yer, mekân. Devamını Oku

  • HARÎS-İ CÂH: Mevki, makam ve rütbe düşkünü. Devamını Oku

  • CÂY: f. Yer, makam, mevki. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar