SAFİNE Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

SAFİNE kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

SAFİNE: (C.: Sevâfin) Yel, rüzgâr, riyh.

Sponsorlu Bağlantılar

SAFİNE ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • EZİB: Rezil, âdi ve aşağılık kimse. * Kıble rüzgarı. * Riyh-u cenub ile Sâbâ arasında esen yel. * Sevinmek, ferah ve neşat. Devamını Oku

  • MÜSAFİRHÂNE: f. Yolcu konağı, han, otel. * Misafir olarak geçen resmi kimselerin konaklıyacağı yer. * Mc: Dünya. Devamını Oku

  • İ’TİSAF: Zulüm ve haksızlık etmek. Doğru yoldan ayrılmak. Haksızlık. Devamını Oku

  • İSAF: Asr-ı saadetten evvelki câhiliyet devrinde Mekke putlarından birinin adı. Devamını Oku

  • SAFİ: Katışıksız. Temiz, süzülmüş ve temiz. * Bozuk olmayan. Hâlis. Devamını Oku

  • SAF: (Bak: Saff) Devamını Oku

  • İNKİSAF: (Küsuf. tan) Parlaklığı sönme. Güneş tutulması. Devamını Oku

  • İTTİSAF: Vasıflanmak. Muttasıf olmak. Sıfat sahibi olmak. Bir hâl takınmak. Devamını Oku

  • SAFİYULLAH: Peygamberimiz Hz. Muhammed’in (A.S.M.) bir ismidir. Bütün mahlukatta efdal ve Cenab-ı Hakk’ın ihsanı ile onlardan seçilip çıkarılmış tertemiz mânâsına Safiyullâh denilmiştir. Hz. Adem’in de (A.S.) bir ismidir. Devamını Oku

  • SAFİN: (C.: Sâfinât) Cins at. * Üç ayağı üstünde durup dördüncü ayağının tırnağını yerde dikip duran at. Devamını Oku

  • SAFİYE: Temiz, katışıksız, bozuk olmayan. * İçinde yapmacık ve uydurma bir şey, fazladan kelime ve kafiye bulunmayan söz. Devamını Oku

  • SAFİF: Kuru ot. Devamını Oku

  • SAFİR: (Sefir) Sefere çıkan. * Elçi. * Kâtib. Devamını Oku

  • SAFİL: Sefil olan, düşük ahlâklı ve karaktersiz. Devamını Oku

  • SAFİH: Gökyüzü, semâ. * Yassı veya düz olan şey. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar