PERHİZKÂR Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

PERHİZKÂR kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

PERHİZKÂR: Perhiz eden, nefsini tutan. Zararlı şeylerden, günahlardan sakınan.

Sponsorlu Bağlantılar

PERHİZKÂR ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • PERHİZ: f. Sakınmak, çekinmek. * Vücuda zararlı ve tıbben muzır; ve dinen, zevk veren şeylerden sakınmak. * Hastalıkta bazı yiyecek ve içeceklerden sakınmak. Devamını Oku

  • PERH: f. Hisse, pay. * Değersiz mal. Devamını Oku

  • PERHİDE: f. İşaret olunmuş. Devamını Oku

  • PERHÜDE: f. Saçmasapan söz, hezeyan. * Ateşten dolayı sararmış eşyâ. Devamını Oku

  • RİYAZET: Nefsi kırma. Fani şeylerden nefsini çekerek kanaat içinde yaşamak. * Bir hastalıktan dolayı veya nefsini terbiye maksadıyla çok yemek ve içmeyi terkederek faydalı fikirlerle, ibadet ve ilimle meşgul olmak. Az gıda ile yaşamak. * İdman. Devamını Oku

  • TEZKİYE-İ NEFS: Nefsini temiz bilmek. Kusuru üzerine almamak. Nefsini kusursuz addetmek. * Nefsi kötü şeylerden temizlemek, hayra yöneltmek. Devamını Oku

  • TECAVÜZKÂR: (C.: Tecavüzkârân) f. Sataşan, saldıran, tecavüz eden. Devamını Oku

  • ZİMAM-DÂR: f. Elinde yular tutan. * İdare eden. İdareci. İleri gelen. Bir işi elinde tutan. Devamını Oku

  • İZKÂR: Hatıra getirmek, andırmak, hatırlatmak. Devamını Oku

  • İSTİZKÂR: (Zikr. den) Hatıra getirme, hatırlama. Tahattur etme. * Ezberleme, ezber etme. Devamını Oku

  • MİZKÂR: Dâima erkek doğuran dişi. Devamını Oku

  • MÜSTE’CİR: (Ecr. den) İsticar eden, kira ile tutan, kiracı. Devamını Oku

  • EVVAB: (Evb. den) Rücu’ eden. Geri dönen. * Günahlardan tevbe edip hakkı kabul eden. Devamını Oku

  • MUZMİR: Meydana çıkarmayan. İçinde saklayan. İzmar eden. Gizli tutan. Devamını Oku

  • PEZİR: f. Kabul eden, olan, olabilen. * “Söz dinleyici, emir tutan” mânasında birleşik kelimeler yapılır. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar