MÜTEHALLİF Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

MÜTEHALLİF kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MÜTEHALLİF: (Mütehallife) Uymayan, uygun ve münasib gelmeyen. * Değişebilir, değişken.

Sponsorlu Bağlantılar

MÜTEHALLİF ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • GAYR-I MUTABIK: Uygun gelmeyen, uymayan. Devamını Oku

  • TEHALLÜF: Uygunsuzluk. * Kafileden geri kalma. * Geride bırakma. Devamını Oku

  • MÜTEHALLİ: (Haly. dan) Süslenmiş, bezenmiş, donanmış. Devamını Oku

  • MÜTEHALLİT: Karışan, karışık olan, tahallüt eden. Devamını Oku

  • MÜTEHALLİK: Bir huy edinen, huylanan. Huyu olmayan bir şey ile tekellüf edip o ahlâka alışan. Devamını Oku

  • MÜTEHALLİD: Bir yerde devamlı olarak kalan. Ebedi, sermedi. Devamını Oku

  • MÜTEHALLİS: (Hulus. dan) Kurtulan, halâs bulan. * İkinci olarak başka bir ad takınan. Mahlâs alan. Devamını Oku

  • MÜTEHALLİL: Araya sokulan, araya giren. * Bozulan. * Bir kelimeden nice mânâlar kasdedip söyleyen kimse. Devamını Oku

  • TEHALLÜL: (Bak: Tahallül) Devamını Oku

  • MÜTEHALLİM: (Hilm. den) Yumuşak huylu görünen. * Meme gibi yuvarlaklaşan. Devamını Oku

  • NA-HEMVAR: f. Eğri, düz olmayan. * Uymayan, mutabık gelmeyen. * Uygunsuz. Devamını Oku

  • NA-HEMVAR: f. Eğri, düz olmayan. * Uymayan, mutabık gelmeyen. * Uygunsuz. Devamını Oku

  • MÜVECCEH: Yüzü bir tarafa döndürülmüş. * Uygun. Doğru. * Herkesin teveccüh ettiği, makbul, münasib. Devamını Oku

  • NA-MA’KUL: f. Akla uygun gelmeyen. Akıl almayan. Mâkul olmıyan. Devamını Oku

  • NA-MUVAFIK: f. Muvafık gelmeyen, uygun olmayan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar