MÜTEAZZİBÎN Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

MÜTEAZZİBÎN kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MÜTEAZZİBÎN: (Müteazzib. C.) Evlenmeyenler, bekâr kimseler.

MÜTEAZZİBÎN ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MÜTEAZZİB: Bekâr kalan, evlenmeyen. (Bak: Mücahede) Devamını Oku

  • MÜTEAZZİB: Bekâr kalan, evlenmeyen. (Bak: Mücahede) Devamını Oku

  • MÜTEAZZİBÂNE: f. Bekâr kalana evlenmeyene yakışır surette. Devamını Oku

  • MÜTEAZZİL: (Azl. den) Azledilip işinden çıkarılmış. Devamını Oku

  • MÜTEAZZİL: (Azl. den) Azledilip işinden çıkarılmış. Devamını Oku

  • MÜTEAZZİ: (Uzv. dan) Uzuvlaşmış. Organlaşmış, Uzuv hâline gelmiş. Devamını Oku

  • MÜTEAZZİZ: Taazzüz eden, izzet, kuvvet, kudret kazanan. Devamını Oku

  • MÜTEAZZİR: Meydana gelmesi zor olan. * Özürlü olan. Devamını Oku

  • MÜTESEYYİBÎN: (Müteseyyib. C.) Aldırış etmeyenler, kayıtsız davranan kimseler. Devamını Oku

  • MÜRTEKİBÎN: (Mürtekib. C.) İrtikâb edenler. Kötü iş yapan kimseler. * Rüşvet alan ve yiyen kişiler. Devamını Oku

  • SİKAT: (Sika. C.) İnanılır kimseler. İtimad edilen, kendilerine güvenilen kimseler. Devamını Oku

  • BERERE: (Bârr ve Berr. C.) Dindar ve temiz kimseler. Takvâ ehli olan, her çeşit günahlardan sakınanlar. Çok hayır sahibi kimseler. Devamını Oku

  • HISSAN: Mümtaz ve belirli kimseler. Tanınmış iyi kimseler. Ekâbirler. Devamını Oku

  • MÜ’MİNÎN: (Mü’min. C.) Mü’minler, iman etmiş kimseler. Devamını Oku

  • SAİMÎN: (Sâim. C.) Oruç tutan kimseler. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar