MÜSTEVCİB Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

MÜSTEVCİB kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MÜSTEVCİB: (Vücub. dan) Lâyık, şâyan, münasib. * Gereken, icab eden.

Sponsorlu Bağlantılar

MÜSTEVCİB ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MÜTERETTİB: Terettüb eden. Sıralanmış, sıra ve tertibe girmiş. * Meydana gelen, icab eden. * Dolayı. Devamını Oku

  • YENBAGİ: Münasib, uygun, şâyân. Lâzımgelir, icab eder, gerekir. Devamını Oku

  • MÜBÎN: Açık, vâzıh, âşikâr. Ayân kılan, beyan ve izah eden. * Dilediğine doğru yolu gösteren. * Hak ile bâtılın arasını tefrik edip, ayıran. Hakkı hakkınca beyan ve izhar eden.(Mübin, bâne mânasına “ebâne” den beyyin, gayet açık, parlak demek olduğundan, Kitab-ı Mübin i’cazı zâhir olan parlak kitap demek olur ki, murad Kur’andır. Hakkı beyan eden demek Devamını Oku

  • MUCİB: (Mucibe) İcâb eden, lâzım gelen. * Bir şeyin peydâ olmasına vesile ve sebep olan. Gereken. Gerektiren, lâzım gelen. Devamını Oku

  • MÜZEKKİ: (Zekâ. dan) Temizleyen, ıslâh eden, tezkiye eden. * Huk: Şâhitleri gizli olarak tezkiye eden kimse. Eskiden hâkimler, şâhit olarak gösterilen kişilerin iyi kimse olup olmadıklarını, şehadetlerinin kabul olunabilip olunamıyacağını icab eden kimselerden sorarlar, haklarında; “İyidir” denilenlerin şehadetlerini kabul ederlerdi. Devamını Oku

  • MÜSEBBAA: Yedi kere okunması icab eden duâ. Devamını Oku

  • MÜFTABİH: Fık: Hakkında fetva verilmiş olan. Kendisiyle amel olunması icab eden hüküm. Devamını Oku

  • MUKİBB: Lüzumlu olan, icab eden. Devamını Oku

  • MUKTEZİYYAT: İktiza eden şeyler. Gerekli olan ve icab eden şeyler. Devamını Oku

  • SEVAİM: (Sâime. C.) Otlak hayvanları. Çayıra başı boş salınan hayvanlar. * Zekâtı icab eden koyun, keçi, sığır, deve gibi çift tırnaklı hayvanlar. Devamını Oku

  • REFES: (Rüfâs) Kinayesi icab eden şeyi açık söylemek. * Kinâye olarak. * Cimâ, nikâh. * Fuhşiyyât. Devamını Oku

  • MEKŞUF-ÜL AVRE: Görünmemesi icab eden yeri açık olan kimse. Devamını Oku

  • KADRO: ing. Bir işin yürütülebilmesi için icab eden bir cinsten şeylerin, bilhassa insanların tamamı veya bütünü. Devamını Oku

  • NÂZİK: f. Nezaketli. Terbiyeli. Zarif. İnce, dayanıksız. * Ehemmiyet verilmesi icab eden. * Tehlikeli husus. Devamını Oku

  • BER-MÛCİB: f. Gereğince, icabına göre. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar