MÜŞTAKKAT Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

MÜŞTAKKAT kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MÜŞTAKKAT: (Müştakk. C.) (şakk. dan) Türemiş kelimeler.

Sponsorlu Bağlantılar

MÜŞTAKKAT ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MÜŞTEKAT: Türemiş kelimeler. Bir kökten ayrılmış kelimeler. Devamını Oku

  • MÜŞTAKK: (Müştak) (Şakk. dan) Gr: Başka kelimeden ayrılmış, başka kelimeden çıkmış, türemiş. * İştikak etmiş, aralarında mâna ve terkib ciheti ile münâsebet; siga ciheti ile mugayeret olmak üzere diğer kelimeden ihraç olunmuş kelime. Devamını Oku

  • MÜŞTAKKUN MİNH: (Şakk. dan) Kendisinden diğer bir kelime türemiş olan asıl kelime. Devamını Oku

  • BESTE: f. Bağlanmış, bitiştirilmiş, bağlı. * Kapalı. Tutucu. Donmuş. * Bir nevi ipek kumaş. * Gr: “Besten” fiilinin ism-i mef’ulüdür. Kelimelerin başına veya sonuna getirilerek mürekkeb kelimeler (Birleşik kelimeler) yapılır. * Müzikte: Şarkının makam ve âhengi. Devamını Oku

  • KELİMAT-I NAHVİYE: Nahv ilmine âit kelimeler. Cümle teşkilinde mânâya tesir eden harfler ve kelimeler. Devamını Oku

  • ERMİYE: (Remi. C.) Remiler, kasırga bulutları ki, bu bulutlardan dolu yağar. Devamını Oku

  • KABAİL: (Kabile. C.) Kabileler. Bir soydan türemiş cemaatler, silsileler. Devamını Oku

  • KABAİL: (Kabile. C.) Kabileler. Bir soydan türemiş cemaatler, silsileler. Devamını Oku

  • KELİM: (Kelime. C.) Kelimeler, kelâmlar, lâkırdılar. Devamını Oku

  • CEZALET: Rekâketsiz ifade. * Güzellik. * Müdebbirlik, akıllılık. * Azim, büyük. * Edb: Kelimeler, ince veya sert söylenişlerine göre; elfâz-ı cezle veya elfâz-ı rakika diye ikiye ayrılır. Elfâz-ı cezle: Söylenişte tatlılığı bulunan veya heybet, ululuk, çarpışma, korkutma, yıldırma ifâde etmeğe uygun kelimeler olarak ayrılır. Celâdet, sadme, kazanfer, çekâçek, dırahşân gibi.. Bu çeşit kelimelerle, söylenen ve Devamını Oku

  • KABİLE: Birlikte yaşayan, konup göçen, bir sülâleden türemiş insanlar. Bir reisin idaresi altında bulunan ve ekserisi aynı soydan gelen insanlar. Devamını Oku

  • MÜTEALLİKAT: Yakın olanlar, müteallik olanlar. Akraba. * Gr: Bir cümlenin mânasını açıklayan, tamamlayan kelimeler. Devamını Oku

  • MÜBALAĞALI İSM-İ FÂİL: Gr: ( : fa’âl) ve ( : faul) gibi bazı kalıplara giren kelimelere denir. Bu vezinden gelen kelimeler “mübalağa” ifade ederler. “En, pek, çok” mânasına gelirler. Devamını Oku

  • MÜBALAĞALI İSM-İ FÂİL: Gr: ( : fa’âl) ve ( : faul) gibi bazı kalıplara giren kelimelere denir. Bu vezinden gelen kelimeler “mübalağa” ifade ederler. “En, pek, çok” mânasına gelirler. Devamını Oku

  • ESMA-İ MÜBHEME: Tek başına bir mâna ifade etmeyen isimler. Arabcada: (Ellezine) gibi kelimeler esma-i mübhemeden olduğundan onu tayin ve temyiz eden yalnız sılasıdır. Demek bütün kıymet sılasına aittir. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar