MÜNTAKİM Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

MÜNTAKİM kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MÜNTAKİM: (Nakm. dan) İntikam alan, öç alan, suçluya cezasını veren.

Sponsorlu Bağlantılar

MÜNTAKİM ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MÜNTAKİL: (Nakl. den) intikal eden, geçen. Bir yerden bir yere göç etmiş, taşınmış olan. * Miras kalmış. * Karine ile sözün gelişinden anlayan. Devamını Oku

  • MÜNTAKİMÂNE: f. Cezalandırırcasına, öç alırcasına. Devamını Oku

  • NAKM: (Nakmet) İntikam, öç alma. Eza vererek cezalandırma. Devamını Oku

  • İSTİNTAK: Söyletmek. * Huk: Sorguya çekmek. Maznundan işlediği fiile dâir ifade almak. Devamını Oku

  • İNTAK: Edb: Söylemeğe kabiliyeti olmayanı söyletmek. Onun nâmına konuşmak. Nutka getirmek, söyletilmek. Dile getirmek. Devamını Oku

  • İNTAK-I Bİ-L HAK: Hakk’ın söyletmesi. Cenab-ı Hakk’ın konuşturması. İnayet-i Hak ile hakikatı olduğu gibi dile getirmek. Devamını Oku

  • MUNTASIR: Öç alan. İntikam alan. Devamını Oku

  • DEMAR-ÂVER: f. İntikam alan, müntakim. Helâk eden. Devamını Oku

  • İNTİKAMCÛ: İntikam almağa çalışan, öç almak isteyen. İntikam arıyan. Devamını Oku

  • MÜNESSİM: Hayat veren, ruh veren. Allah. * Lâyık olana maaş bağlıyan kimse. * Köle âzâd eden. Devamını Oku

  • MÜŞTERİ: Malı parayla alan. Satılan malı alan. * Bir yıldız ismidir. Jüpiter. * İstekli, arzulu. Devamını Oku

  • MÜTEZAMMIN: Koltuğa alan. * Kavrayan, içine alan, müştemil. Devamını Oku

  • MÜSTEDÎN: (Deyn. den) Ödünç alan, borç alan, istidane eden. Devamını Oku

  • MÜLTEZİM: Bir şeyi kendi üzerine lâzım eden; iltizam eden, üzerine alan, deruhte eden. Devlet hazinesine maktu, muayyen vergi verip bir kısım memleketlerin aşar gibi varidatının tahsilini üzerine alan. Devamını Oku

  • MÜSMİR: Hayır veren, meyve veren, faydalı netice veren. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar