MÜFELLES Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

MÜFELLES kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MÜFELLES: Huk: İflâsına hükmedilen kimse.

Sponsorlu Bağlantılar

MÜFELLES ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • Mİ’ZAL: (C: Meâzil) Zayıf ahmak adam. * Silâhsız kimse. * Davarını halktan ayırıp uzak yerlerde otlatan kimse. Devamını Oku

  • MÜTEMADİH: Zararı çok olan kimse. Acele ile yapan, hızlı çalışan kimse. Devamını Oku

  • ABDAL: t. Safdil, ahmak, bön. * Afganistan’da yaşıyan bir Türk kavminin adı, bu kavimden olan kimse. * Anadoludaki bazı göçebelerin adı ve bunlardan olan kimse. * Derviş, ermiş, kalender. Kendini Allah’a adamış. Ona teslim olmuş, bu yolda çile çekmiş kimse. (Bak : Ebdal) Devamını Oku

  • MÜVEKKEL: Vekil tâyin olunmuş olan, vekil edilmiş olan. Bir kimse tarafından işlerini görmek veya kendisini müdafaa ettirmek için vekil edilmiş kimse. Devamını Oku

  • MÜZEKKİ: (Zekâ. dan) Temizleyen, ıslâh eden, tezkiye eden. * Huk: Şâhitleri gizli olarak tezkiye eden kimse. Eskiden hâkimler, şâhit olarak gösterilen kişilerin iyi kimse olup olmadıklarını, şehadetlerinin kabul olunabilip olunamıyacağını icab eden kimselerden sorarlar, haklarında; “İyidir” denilenlerin şehadetlerini kabul ederlerdi. Devamını Oku

  • MİLDEM (MİLDÂM): Çekirdek dövdükleri taş. * Ahmak ve iri vücutlu kimse. Devamını Oku

  • RA’RA': (C. Raâri’) Kötü, alçak kimse. * Yaramaz gönüllü. * Çok uzun boylu adam. * Güzel itidalde olan kimse. Devamını Oku

  • NEZİF: (Nezf. den) Çok kan kaybından kuvvetsiz kalan kimse. * Sarhoş kimse. Devamını Oku

  • SEGİL: Yaramaz huylu kimse. * Cüssesi küçük, ayakları ince olan kimse. Devamını Oku

  • ZİBE’RA: Yaramaz huylu kimse. * Kaba sakallı, yüzü ve kaşı kıllı kimse. * Timsahın dişisi. * Boynuzuyla fili başında götüren canavar. Devamını Oku

  • KUNBUL(E): (C.: Kanâbil) Kalın vücudlu kimse. Sinirli ve hiddetli olan. * 30 ilâ 40 yaş arasındaki kimse. * At. * Bomba. Devamını Oku

  • BASİL: Kahraman, cesur, yiğit kimse. * Fena, sert, kırıcı, kötü söz. * Haram olan şey. * Güzel olmayan, çirkin kimse. Devamını Oku

  • NABİGA: (C.: Nevabig) Şanı, şöhreti büyük adam. ulu, şerefli kimse. * So adan şâir olan. * Üstün zekâlı hârika ve çok fasih kimse. Devamını Oku

  • EBEDD: Gövdeli, iri cüsseli kimse. İki uyluğunun arası geniş ve etli olan kimse. Devamını Oku

  • FERZANE: f. Bilgili kimse. Hakîm, feylesof. * Tas: Nefsanî alâkalardan sıyrılmış kimse. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar