MELE’ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

MELE’ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MELE': (C.: Emlâ) Bir cemâatin ileri gelenleri. * Hırs, tama'. * Zan. * Güzellik. * Fls: Kâinatta hiçlik şeklinde boşluk olmadığını, her yerin dolu olduğunu ifade eden bir tabirdir. * Dolu mekân. * Kalabalık, güruh, cemaat, topluluk. Halk.

Sponsorlu Bağlantılar

MELE’ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • ALÂ-MELE’İN NAS: Herkesin önünde. Halkın huzurunda. Devamını Oku

  • YA’MELE: İşe dayanıklı cins dişi deve. Devamını Oku

  • MELE-İ A’LÂ: Kerrubiyyun ve melâike cemaati. En yüksek hey’et. Melekler âlemi. Felekler ve unsurlar. Devamını Oku

  • KUZA’MELE: Kötü huylu, kısa boylu kadın. * Şey. Devamını Oku

  • DA’VÂ-YI HALK: Yaratmak iddiasında bulunmak, halk etmeyi, yaratmayı dâva etmek. (Kâinatta hiçbir kimse da’vâ-yı halk ve iddia-yı icad edemez. Halk eden ancak Cenab-ı Hak’tır.)(Arzı ve bütün nücum ve şümusu tesbih taneleri gibi kaldıracak ve çevirecek kuvvetli bir ele mâlik olmıyan kimse, kâinatta dâva-yı halk ve iddia-yı icad edemez. Zira her şey, her şeyle bağlıdır. H.) Devamını Oku

  • FİE: Kalabalık, topluluk, cemaat. Devamını Oku

  • MİL’E: Dolu, dolusu. * Cemaat. (Bak: Mele’) * Havuz. Devamını Oku

  • BUKTA: Perişan, pejmurde, dağınık, dökük saçık. * Cemaat, güruh, topluluk, kalabalık. Devamını Oku

  • HU: “O” mânasına zamir olup, Kur’an-ı Kerim’de, bir Allah’tan başka ilâh olmadığını ifade eden ve kelime-i tevhid olan bu $ lâfzında şeklinde 26 defa zikredilmiştir. Müstakil olarak “hüve” diye okunur. (Bak: Hüve) Devamını Oku

  • MU’TEBERAN: (Mu’teber. C.) Şerefli, haysiyetli ve itibarlı kimseler. * Bir yerin, bir mesleğin veya bir sınıfın ileri gelenleri. Hükmü geçip, inanılır olanlar. Devamını Oku

  • MAKAME: (C: Makamât) Meclis. * Topluluk, cemaat, cemiyet, kalabalık. * Nutuk tarzında söylenen sözler. Devamını Oku

  • A’YAN: (Ayn. C.) Gözler. * Bir yerin ileri gelenleri. * Meclis âzaları. Senato âzaları. * Muayyen ve müşahhas olan şeyler. * Altınlar. * Kaymakam. Devamını Oku

  • SELEF-İ SÂLİHÎN: Ehl-i Sünnet ve Cemaat’in ilk rehberleri: Tabiîn ile Ashabın ileri gelenleri ve Tebe-i Tabiînden olan müslümanlar. Devamını Oku

  • VELİYY-ÜN NİAM: Nimetler ihsan eden, iyilik eden kimse. * Şeyhülislâm. * Sülâlesinin ileri gelenleri. Devamını Oku

  • HASBA: Hafif tahkir yerinde kullanılan bir tabirdir. Halk dilinde “haspa” şeklinde kullanılır. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar