MEHÎN Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

MEHÎN kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MEHÎN: Hor ve hakir. Zayıf. Zebun. * Az şey. * Rey', fikir ve tedbirde temyizi zayıf, ahmak.

MEHÎN ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MAİN MEHİN: Zayıf, hakir su. * Meni. Devamını Oku

  • AHDEB: Hiç kimsenin fikir ve düşüncesini beğenmeyen, ahmak. * Uzun boylu. Devamını Oku

  • KEMTERÎN: f. Pek âciz ve güçsüz. Çok hakir. * En küçük, en âşağı. Pek çok noksan veya eksik. Devamını Oku

  • TEHEVVÜN: Hakir kılınma. Horlanma. Hakaret görme. Aşağılanma. Devamını Oku

  • MEH: f. Ay. Kamer. (Bak: Mah) * Senenin onikide biri. Ay. Devamını Oku

  • DEVH: Hor, hakir olmak. Hor, hakir etmek. * Kahretmek. Devamını Oku

  • MEHÎL: Korkulu yer. Korkunç ve tehlikeli yer. Devamını Oku

  • MEHÎZ: Ayran. * Yağı alınmış yoğurt. Devamını Oku

  • MEHÎR: f. Ay, kamer. Devamını Oku

  • MEHÎB: İnsanın kendisinden korktuğu. Heybetli, azametli, korkunç kimse. * Arslan, esed, gazanfer. Devamını Oku

  • MEHÎRE: Usta, mâhir, hünerli. * Hür olan kadın. * Nikâh bedeli çok olan kadın. Devamını Oku

  • MEHİST: f. Ağır, sakil. Devamını Oku

  • SARF-I MEHÂRET: Maharet sarfetme. Devamını Oku

  • HALİN: Ahmak. Devamını Oku

  • TEHAVÜN: Mühimsememek, ehemmiyet vermemek, ağır davranmak. Aldırış etmemek. * İstihkar, horlama, hakir görme. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar