MANSUS Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

MANSUS kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

MANSUS: Nass ile sâbit kılınmış. Âyetle tesbit edilmiş. İzhar ve beyan edilmiş. * Kur'anda açıkça anlatılmış.

MANSUS ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MÜFESSER: Tefsir edilmiş. izah ve beyan edilmiş. Mânası izah suretiyle bildirilmiş. Açıklanmış. * Beyan-ı tefsir veya takrir edilmiş olması sebebiyle manası “nass” dan daha vâzıh olan sözdür. * Mücmel olmayan söz. Devamını Oku

  • HÜSN-Ü BEYAN: Akıcı ve güzel anlatış. Devamını Oku

  • MU’CİZBEYAN: f. Anlatış tavrı herkese benzemeyen. Tarz-ı beyanı mu’cize olan. Kur’an-ı Kerim. Devamını Oku

  • MEBSUT: Açılmış. Yayılmış. Serilmiş. * Mufassal. Etraflıca beyan olunan. Bast olunmuş. Uzun uzadıya anlatılmış. Devamını Oku

  • MEVRİD-İ NASS: Nass ile gelen mes’ele. Nass olan yer. Kat’i delil olan husus. Devamını Oku

  • RASADHÂNE: f. Havanın değişen şekillerini, sıcaklık ve soğukluğu tesbit etmek için veya yıldızların hareketlerini tesbit ve takib maksadiyle çalışılan yer. Devamını Oku

  • NASS-I HADİS: Hadisin açık, gerçek ifadesi. Muhtemeli olmayan sağlam mânaya delâlet eden lâfız. Delil mânâsına olan “Nass-ül fukaha” bundan alınmıştır. Devamını Oku

  • NASS-I HADİS: Hadisin açık, gerçek ifadesi. Muhtemeli olmayan sağlam mânaya delâlet eden lâfız. Delil mânâsına olan “Nass-ül fukaha” bundan alınmıştır. Devamını Oku

  • NASS-I HADİS: Hadisin açık, gerçek ifadesi. Muhtemeli olmayan sağlam mânaya delâlet eden lâfız. Delil mânâsına olan “Nass-ül fukaha” bundan alınmıştır. Devamını Oku

  • ASHÂB-I RESS: Kur’anda bahsi geçen bir kavim adıdır. Kimler oldukları kati bir şekilde tesbit edilemiyor. Râvilerin ekserisi, peygamberlerine isyan eden ve onu öldürüp kuyuya atan, bundan dolayı da Cenab-ı Hakkın helâk ettiği bir kavim olduğu hakkında ittifak etmektedir. (Furkan Suresi, 38 inci Ayet) Devamını Oku

  • MUARREF: Târif edilmiş, anlatılıp bildirilmiş. Bildik. Belli. Bilinen. * Gr: Harf-i târifli kelime. * Mat: Sınırlı. Hududlu. Devamını Oku

  • SULTAN SÜLEYMAN HAN: (Hi: 900-974) Osmanlı Padişahlarının onuncusu, İslâm Halifelerinin yetmişbeşincisidir. Yavuz Sultan Selim Han’ın oğludur. Avrupa-vari bir kısım kanunlar yapılmasına vesile olduğundan Kanuni nâmı ile de tanınır. Padişahlık yılları Osmanlı Devletinin en haşmetli devri olup, Avrupa, Asya Osmanlıların emrinde idi. İstanbul payitahttı. Bir fikir vermek için o zaman İstanbuldaki eserlerden bir kaç misal vereceğiz. Devamını Oku

  • MÜSBET: İsbât olunan. Delilli. Açık ve sabit olan. * Menfinin zıddı. Pozitif, olumlu. * Yazılıp kaydedilmiş. Tesbit edilmiş olan. Devamını Oku

  • MÜBEYYEN: Açıklanmış. Beyan ve izah edilmiş. Devamını Oku

  • NASİYYE: Nass oluş. Kat’ilik, şüphesizlik, kesinlik. (Bak: Nass) Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar