KEMAN-DÂR Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

KEMAN-DÂR kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

KEMAN-DÂR: f. Yay tutan, yay tutucu.

KEMAN-DÂR ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • KEMAN-KEŞ: f. Keman çalan. * Ok atmakta usta olan. Yay çeken. Devamını Oku

  • KEMAN-EBRU: Kaşları yay gibi olan. Keman kaşlı. Devamını Oku

  • MAR-GİR: f. Yılan tutan, yılan tutucu. Devamını Oku

  • KEMANÎ: f. Kemancı. Keman çalan çalgıcı. Devamını Oku

  • KEMAN: f. Yay. Kavis. * Yayı andırır her şey. * Keman. Devamını Oku

  • KEMAN: f. Yay. Kavis. * Yayı andırır her şey. * Keman. Devamını Oku

  • GÎR: f. (Giriften) “Tutmak, yakalamak” mastarının emir köküdür. Türkçedeki: yapan, tutan, tutucu, dağılan, yayılan gibi mânalara gelir. Kelimenin sonuna eklenir. Devamını Oku

  • KEMAN-GER: f. Yay yapan san’atkâr. Devamını Oku

  • ITNABE: Gölgelik, sâyeban. * Keman teli, keman kirişi. Devamını Oku

  • DEST-GİR: f. Muavenet. Arka olmak. Tutucu, yardımcı, muin. Zahir. Devamını Oku

  • ZİMAM-DÂR: f. Elinde yular tutan. * İdare eden. İdareci. İleri gelen. Bir işi elinde tutan. Devamını Oku

  • GİRÎBAN-GİR: f. Yaka tutan. Devamını Oku

  • MUMDAR: f. Mum tutan. Işık veren. Işık tutan. Devamını Oku

  • BERDAR: f. Asılmış, yukarı kaldırılmış.* Tutucu. İtaat edici ve ettirici. * Meyveli. Meyve verici olan. Devamını Oku

  • KAL’A-GİR: f. Kale tutan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar