KAZF Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

KAZF kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

KAZF: Atmak. İftira atmak. Ehl-i namus bir kadına zina isnad etmek. Buna "kazf-ı muhsenat" da denir. (Bak: Kebair)

Sponsorlu Bağlantılar

KAZF ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • KAZF (KAZÂFE): (C.: Kızâf) İncelik, zayıflık. Devamını Oku

  • KAZF (KAZÂFE): (C.: Kızâf) İncelik, zayıflık. Devamını Oku

  • MAKZUF: (Kazf. den) İftira edilmiş. Namusu hakkında lâf edilmiş. * Hazfolunmuş. Atılmış. Devamını Oku

  • MÜSNEDÜN İLEYH: Özne, fail. Edebiyatta sözün birinci rüknüne denir. Kendine isnad edilen. (Nahivde buna mübtedâ denir) Devamını Oku

  • EKZEF: (Kazf. den) Çok iftira eden. Başkası hakkında çok aleyhde yalan söyleyen. Devamını Oku

  • KILS: (C.: Kulus) İftira etmek. * Atmak. * Liften yapılmış kalın ip. * Kusmak. * Kap dolup dökülmek. Devamını Oku

  • FÜCUR: Günah. Zina. Namusları pây-mâl etmek gibi şeytanî iştiha. Dinsiz ve ahlâksızların durumu.(Fücur, haktan udul etmek, hak yolunu yarıp nizamından çıkarak fısk u isyana düşmektir. Bilhassa zina etmek, yalan söylemek, edebsizlik etmek mânasına isimlendirilir. E.T.) Devamını Oku

  • KEBAİR: (Kebire. C.) Büyük şeyler, büyük günahlar. Kebairin sıralanışı:-Allah’ı inkâr etmek.-Allah’a şirk koşmak.-Kat’iyyen sâbit olan dini bir hükme inanmamak.-Allah’ın rahmetinden ümidini kesmek.-Allah’ın cezasından, mekrinden ve azabından emin olmak.-Günah üzerinde ısrar etmek. Yâni, herhangi bir günahı devamlı işleyip durmak.-Namazı, orucu terketmek. Allah yolunda cihaddan kaçmak.-Anaya, babaya âsi olmak. Yalan yere şehadet veya yemin etmek.-Bir kimseyi haksız Devamını Oku

  • İSNAD-I EFİKE: Yalan isnad etme. İftira atma. Devamını Oku

  • HADD-İ KAZİF: Nâmuslu bir kadına zina isnad edene karşı verilen şer’î ceza. Devamını Oku

  • HADD-İ KAZİF: Nâmuslu bir kadına zina isnad edene karşı verilen şer’î ceza. Devamını Oku

  • BÜHTAN: İftira. Birisine yalandan bir şey isnad etme. Birisini suçlu gösterme. * Dalgınlık. * Medhûş ve mütehayyir olma. Devamını Oku

  • AZV: İftira. Birisine bir şey isnad etme. Nisbet etme. Devamını Oku

  • TAHR: Uzaklaştırmak. Irak etmek. * Atmak. * Göz çapağını dışarı atmak. * Seri, hızlı. * Oku uzak giden yay. Devamını Oku

  • MÜFTERÎ: İftira eden. Başkasına suç isnad eden. Yapmadığı kötülüğü isnâd eden. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar