ZİCAN

ZİCAN: Meyletmek, eğilmek.

ZÜHURET

ZÜHURET: Parlaklık, parıldama.

Zİ’B-İ YUSUF

Zİ’B-İ YUSUF: Kabahati ve suçu olmadığı halde suçlandırılan kimse.

ZIMN

ZIMN: İç taraf. * Maksad, gaye. * Açıktan söylenmeyip dolayısıyle anlatılan.

ZEYN-ÜL ABİDİN

ZEYN-ÜL ABİDİN: (Zeynel âbidîn) Lügat mânası: İbadet edenlerin zineti. * (Hi: 38-94) Oniki İmamın dördüncüsü olan zât (R.A.). Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’ın torunu olan Hazret-i Hüseyin’in ortanca oğlu. Asıl adı: Ali’dir. Tâbiînin büyüklerindendir. Medine-i Münevvere’de vefat etmiştir. (Rahmetullâhi Aleyh)

ZENGÂR

ZENGÂR: Bakır pası nev’inden bir mâden. Boyacılar kullanılır. Öldürücüdür. Yeşil renktedir.

ZARURİYYAT-I DİNİYYE

ZARURİYYAT-I DİNİYYE: İman edilmesi zaruri olan dinin esasları, (Allah Teâlâya, Âhiret gününe, Meleklere, Peygamberlere, Kitaplara ve hayrın ve şerrin Allah’tan olduğuna inanmak.)

ZEVAİL

ZEVAİL: (Zail. C.) Zeval bulanlar. Zail olan şeyler. * Mc: Yıldızlar.