VÜKELÂ

VÜKELÂ: (Vekil. C.) Vekiller. Bakanlar. Nâzırlar. Kendilerine iş havale edilenler.

VEHN

VEHN: Gevşeklik, kuvvetsizlik. * Zayıf. * Gövdesi kalın ve kısa adam. * Gece yarısı. Gece yarısından bir saat so aki zaman.

VEHUB

VEHUB: Verimi fazla, vergisi çok.

VÂKIFANE

VÂKIFANE: f. Bilen kimseye yakışır surette, bilerek. Vâkıf şekilde. Anlamak ve bilmek suretiyle.

VEZAN

VEZAN: f. “Olmak” yardımcı fiiliyle birlikte kullanılır ve “esen, esici” anlamlarına gelir.

VEZİR-İ A’ZAM

VEZİR-İ A’ZAM: Pâdişahın vekili olan birinci vezir. Sadrazam. Başvekil.

VEHEL

VEHEL: Vehim, kuruntu.

VEHM

VEHM: (Vehim) Mübhem ve mânasız korku. * Belirsiz fikir ve düşünce. * Cüz’i mânaların anlaşılmasına yarayan bir idrak kuvveti.

VATVAT

VATVAT: (C.: Vatâvit) Korkak ve geveze olan adam. * Yarasa. * Dağ kırlangıcı.

VÜRKA

VÜRKA: Siyahı galip olan bozluk.