ÜLFETGER

ÜLFETGER: f. Ülfet eden. Ülfet edici.

ÜMMET

ÜMMET: Cemaat, kavim, taife. * Bir hâkim milletin ashabından olan hey’et-i içtimaiye. * Bir peygambere inanıp onun yolundan giden insanların hepsi. Bir peygamberin Hakka davet ettiği cemaat. * Bir dille konuşan millet. * Arkasına düşülecek bir cemaat veya tarikat.

ÜCUR

ÜCUR: (Ecir. C.) Ecirler, sevablar.

ÜZEYR

ÜZEYR: (A.S.) Kur’an-ı Kerim’de ismi bulunan büyük zâtlardandır. Peygamber olup olmadığı hakkında ihtilâf vardır.

ÜMENA

ÜMENA: Emin kimseler. Eminler. Emniyet sahibleri.

ÜSFİYYE

ÜSFİYYE: (C.: Esâfi) Üzerine tencere koyup yemek pişirilen ocak taşı.

ÜBÜVVETEN

ÜBÜVVETEN: Babalık sıfatıyla. Atalık cihetiyle.