ŞİŞHANE

ŞİŞHANE: (Aslı: Şeşhane) Eskiden kullanılan namlusu altı yivli tüfek. * İstanbul’da bir semt adı.

ŞATİB

ŞATİB: Eğri, eğik, mâil.

ŞADİ

ŞADİ: f. Sevinçlilik, memnunluk, mesruriyet, gönül ferahlığı.

ŞEAMAT

ŞEAMAT: (Şeâmet. C.) Uğursuzluklar, şeâmetler.

ŞEMAK

ŞEMAK: Neşat, sevinç. Ferah.

ŞİRCENG

ŞİRCENG: f. Arslan gibi savaşan.

ŞEBİSTAN

ŞEBİSTAN: f. Yatak odası. * Harem dairesi. * Gece ibadetine mahsus oda.

ŞECEB

ŞECEB: Hüzün ve gussalı olma.