NEFFATA

NEFFATA: Neft yağı çıkan pınar.

NATUH

NATUH: Çok süsen hayvan.

NADC

NADC: Kıvam. Büluğa erme. Pişme.

NEFEHAT

NEFEHAT: (Nefha. C.) Esintiler. Üfürmeler.

NAYÎ

NAYÎ: f. Ney çalan.

NU’NUA

NU’NUA: Devenin boyun eti. * Horozun boyun tüyü.

NA’B

NA’B: Karga veya horoz ibiği.

NEFSÎ NEFSÎ

NEFSÎ NEFSÎ: “Benim nefsim”, “nefsim nefsim” mânâsına yalnız kendini düşünmeyi ve kendisiyle olan alâkayı ifâde eden bir tâbir.

NAGAM-KÂR

NAGAM-KÂR: f. Nağmeler söyleyen, ezgici.

NEVAZ

NEVAZ: f. Okşayıcı, taltif edici, iyi edici. (Bak: Nüvaz)