KEÇELİ

KEÇELİ: Tar: Yeniçerilerden keçekülâh giyenler.

KEZUB

KEZUB: Çok yalancı, aldatıcı. Daima yalan söyleyen.

KARK

KARK: Tavuk gıdaklaması.

KAYYİME

KAYYİME: Müstakim, âdil. Çok değerli.

KAZF

KAZF: Atmak. İftira atmak. Ehl-i namus bir kadına zina isnad etmek. Buna “kazf-ı muhsenat” da denir. (Bak: Kebair)

KELH

KELH: Katı yüzlülük.

KEVAHİL

KEVAHİL: (Kâhil. C.) Sırtlar, arkalar. * Gayretsizler, uyuşuklar, tembeller.