IZFAR

IZFAR: Biri tarafından tırnaklanma. Bir kimseyi tırnaklama.

IZBANDUT

IZBANDUT: Eskiden Rum korsanlarına verilen addır. * Haydut, yolkesen, şaki, eşkiya. * İri vücutlu, korkunç.

IRMİS

IRMİS: Büyük taş. * Kuvvetli ve dayanıklı deve.

IHLİVLAK

IHLİVLAK: Eskimek. * Bulutun gökyüzünü kaplaması.

ISVEDE

ISVEDE: Küçük bir böcek adı. * Kuvvetli.

IZRA’

IZRA': Zelil etmek, hor hakir etmek, alçaltmak.

IDK

IDK: (C.: Adâk-Uduk) Hurma salkımı.

ILK

ILK: (C.: Alâk) Kurumak. * şarap, hamr. * Her nesnenin iyisi.