ÂLİC

ÂLİC: İki hörgüçlü büyük deve. Yumuşak nesne. * Kırda bir kumlu yer.* Alcân dedikleri otu yiyen deve.

ÎDÎ

ÎDÎ: Bayramla alâkalı.

ÂLİMAN

ÂLİMAN: f. (Alim. C.) Alimler.

ÂLEM-İ ASGAR

ÂLEM-İ ASGAR: Daha küçük âlem. En küçük âlem. * İnsan. (Nasıl ki insanın anasırları, Kâinatın unsurlarından; ve kemikleri; taş ve kayalarından; ve saçları nebat ve eşcarından, ve bedeninde cereyan eden kan ve gözünden, kulağından, burnundan ve ağzından akan ayrı ayrı suları, Arz’ın çeşmelerinden ve mâdeni sularından haber veriyorlar, delâlet edip […]

ÂYÂT-I KİBRİYÂ

ÂYÂT-I KİBRİYÂ: Allah’ın kibriyasını ve büyüklüğünü gösteren âyetler, deliller ve eserler.

ÂLEM-İ MİSÂL

ÂLEM-İ MİSÂL: Rüyâda görülen âlem. Dünyada mevcud bulunan bütün eşya ve zuhura gelen bütün ef’âlin aynısı ile müretteb ve mütekevvin olan bir tarzı veya âlem-i ruhâninin bir nev’i. (L.R.)(Gördüm ki: Âlem-i misâl, nihâyetsiz fotoğraflar ve her bir fotoğraf, hadsiz hâdisât-ı dünyeviyeyi aynı zamanda hiç karıştırmıyarak alıyor. Binler dünya kadar büyük […]

ÂLEM-İ KEVN Ü FESAD

ÂLEM-İ KEVN Ü FESAD: Cismani âlem. Bir taraftan vücuda gelip, diğer taraftan da harab olan fâni âlem.

ÂDİYAT SURESİ

ÂDİYAT SURESİ: Kur’an-ı Kerim’in 100. suresinin ismi olup, Medine-i Münevvere’de nâzil olmuştur.

ÂYET-İ MÜDÂYENE

ÂYET-İ MÜDÂYENE: Kur’an-ı Kerim’de (Sure-i Bakara, 281. âyet) borçlu ve alacaklı hakkındaki âyet. (Bu âyet vasatî olarak bir sahife uzunluğundadır.)