ENYAB

ENYAB: Çenenin yan tarafındaki kesici veya azı dişleri.

ESATİR

ESATİR: İlk zamanlara ait uydurma hikâyeler. Masallar. Mitoloji. * Saflar. Sıralar.

EZDER

EZDER: f. Münâsib, muvâfık, yaraşır, lâyık.

EBAHH

EBAHH: Sesi kısık olan kimse. Avazı tutkun kişi. (Müe: Buhhâ)

EDVEK

EDVEK: Devenin, misvak ağacını yemesi. * Bir yerde sâkin olmak. * Yaranın veremi sakin olmak.

EVTAN

EVTAN: (Vatan. C.) Vatanlar, insanın doğup büyüdüğü ve sevdiği memleketler, hatta uğrunda can verilen topraklar.

ETTUN

ETTUN: (C.: Etâtin) Hamam külhanı.

EMALİS

EMALİS: (İmlis”e”. C.) Otsuz ve susuz sahralar, çöller.

EFN

EFN: Noksan etmek. İçmek. * Sağmak. * Davarın sütü az olmak.

ECZAL

ECZAL: (Cizl. C.) Ağaç kökleri, tomrukları.