KARAH Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

KARAH kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

KARAH: (C.: Akriha) Bina ve ağaç olmayan arazi.

KARAH ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • AKRİHA: (Karah. C.) Temiz su. * Ağaçsız yer, ağacı olmayan tarla. Devamını Oku

  • ARSA: (C: Arasât) Bina yapılacak boş arazi parçası. Üzerindeki binası yıkılmış veya yapıya tahsis olunmuş yer. Devamını Oku

  • BEDEL-İ ÖŞR: Huk: Arazi-i emiriye üzerinde bina yaparak veya meyvesiz ağaç dikerek koru haline koyma sebebiyle öşre bedel alınan kira. Devamını Oku

  • MEVETAN: Canı olmayan nesneler. * İhya olunmayan, ekilip biçilmeyen arazi. Devamını Oku

  • MÜLKİYET: Mülk sahipliği, vakıf olmayan bina ve mülkün durumu. Devamını Oku

  • CÜRD: Tüysüz, kılsız. * Cilt hastası (deve). * Tüyleri kısa olan (at). * Bitki örtüsü olmayan (arazi). * Piyâdesiz (süvâri). Devamını Oku

  • ARÂZİ-İ MUHTEKERE: Kiracısı tarafından üzerine bina yapılmak veya ağaç dikilmek üzere senelik bir ücret karşılığında kiraya verilen arazi. (Kiracı, kira bedelini her sene arâzi sahibine vererek o arâziyi devamlı sûrette elinde bulundurur.) Devamını Oku

  • IKTAAT: (Iktâ. C.) Sahibi olmayan ve üzerinde imaret eseri olmıyan yerlerden olup, ulülemr tarafından istihkak sahibine imar ve inşa etmesi için tahsis olunan arazi. Devamını Oku

  • TÂK: Bina kemeri. Yarım daire şeklinde kapı ve pencere üstü. Çardak. Kubbe. Kavisli bina. Eyvan. Devamını Oku

  • MEŞÎD: Harçla yapılmış sağlam bina. Sıvanmış bina. Devamını Oku

  • HARAC: Vaktiyle müslüman olmayan vatandaşlardan alınan vergiye denirdi. Arazi hasılatından veya çalışanların emeğinden elde edilirdi. Reşit ve vücudu sağlam olan gayr-ı müslim erkek verirdi. Buna harac-ı rüus veya cizye denirdi. Topraktan alınan vergiye de harac-ı araziye denilirdi. Devamını Oku

  • İĞRETİ: t. Ödünç, borç, kendi malı olmayan. Yerli ve sabit olmayan, muallak gibi duran. * Muvakkat, bağlı bulunmayan, geçici. * Fıtrî olmayan, sahte, sun’î. Devamını Oku

  • TENKİH-ÜL MENAT: Menatın, yani illetin ayıklanması. Usul-ü Fıkhın kıyas bahsine ait bir ıstılahtır. Kıyasın dört rüknünden biri olan illetin, diğer benzeri hususiyetlerden ayıklanmasıdır. Şöyle ki: Şâri (Allah C.C.) bir hükmü bir sebebe bina eder. Fakat o illetle beraber hükme te’siri olmayan birçok özellikler de bulunur. Bu yabancı özellikleri ayıklamak ve esas sebebi meydana çıkarmak gerektir. Devamını Oku

  • KUHPAYE: f. Dağlık arazi. Devamını Oku

  • REB': Ev, arazi. Barınılan, iskân olunan yer. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar