KAHİR-ÜL EŞRÂR Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

KAHİR-ÜL EŞRÂR kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

KAHİR-ÜL EŞRÂR: Şerleri ve kötülükleri ortadan kaldırıp yok eden. Haydutları kahreden.

Sponsorlu Bağlantılar

KAHİR-ÜL EŞRÂR ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MUKAHHİR: (Kahr. dan) Kahreden, tahkir eden, yok eden. Devamını Oku

  • DAFİ': Def’eden, menedici. Ortadan engeli kaldıran. * Cenâb-ı Hak. (C.C.) Devamını Oku

  • MAHIK: (Mahk. dan) Yok eden. Silen. Ortadan kaldıran. Devamını Oku

  • RÜYA-YI SÂDIKA: Makbul ve muteber kimselerin gördükleri ve gördükleri gibi dünyada hakikatları zuhur eden sâdık rüya. Devamını Oku

  • TEKFİR: Birisine “kâfir” deme, kâfirliğine hükmetme. * Ortadan kaldırma, yok etme. * Setretme, örtme. * Keffaret verme. * Elini göğsüne koyup tevazu yapma. Devamını Oku

  • EŞKİYA: Şakiler. Yol kesenler. Asiler. Allah’a veya kanunlara isyan edip kötülük yapanlar. Haydutlar, anarşistler, âsiler. Hak ve kanunlara baş kaldıranlar, Allahın emirlerine karşı gelenler. Devamını Oku

  • KAMIH: Kam’ eden, ezip kıran, mahveden, perişan eden. Kahreden, yok eden. Alçaltan, zelil eden. Devamını Oku

  • TAYY-I ZAMAN: Zamanı ortadan kaldırmak. Çok uzun bir zamanı pek kısa olarak görmek ve yaşamak. Meselâ: Kur’an-ı Kerimde beyan edilen “Ashab-ı Kehf” mağarada 309 sene kaldıkları halde, kendileri yarım gün veya bir gün kadar kaldıklarını söylemişlerdir. (Bak: Bast-ı zaman) Devamını Oku

  • İLÂ-ÂHİR: Sona kadar, diğerleri de böyledir ve başkaları… (manalarına gelir.) Devamını Oku

  • İ’DAM: Vücudu ortadan kaldırmak. Yok etmek. Öldürmek. Devamını Oku

  • SASANİLER: İran’da ikibin yıl önce devlet kuran bir sülâledirler. İlk meşhur hükümdarları Erdeşir’dir. Devleti kuvvetlendirdi ve Doğu Anadolu’yu Romalılardan aldı. Ünlü pâdişahlarından ve âdil ismi ile tanınan Nuşirevan İslâmiyetten önce yaşamıştır. Altıyüz seneden ziyade devletleri devam eden Sâsâniler, İslâmiyetin karşısında sarsılmışlar, nihayet 636’da Nihavend muharebesi ile ortadan kaldırılmışlardır. Devamını Oku

  • TAYY-İ MEKÂN: Mekânı ortadan kaldırmak. Bir şahsın bir anda muhtelif yerlerde görünmesi. Devamını Oku

  • İZALE: Zevale erdirmek. Gidermek. Ortadan kaldırmak. Mahvetmek. Devamını Oku

  • DEF': Ortadan kaldırmak, Öteye itmek. * Mâni’ olmak. Savmak. Savunmak. * Himaye etmek. * Fık: Bir dâvayı müdafaa için başka bir dâva açmak. Devamını Oku

  • HAZF: Aradan çıkarma, çıkarılma. Yok etme, silme, ortadan kaldırma, giderme, düşürme. * Selâm ve tahiyyatı uzatmayıp kısa kesmek. * Mahvetmek. * Vurmak. * Atmak. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar