İSTİNAF Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

İSTİNAF kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

İSTİNAF: Baştan başlamak. Yeniden başlamak. * Gr: Sözün başlangıcı. * Huk: Dâvâ Mahkemesinin verdiği hükmü beğenmeyip bozulmasını daha üst mahkemeden istemek. Dâvâ mahkemeleri ile Temyiz Mahkemesi arasındaki bir derece yüksek mahkemeye verilen isim.

Sponsorlu Bağlantılar

İSTİNAF ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • İNAF: Bir kimseyi, bir şeyden vazgeçirmeğe çalışmak. Devamını Oku

  • NAFİ: (Nefiy. den) Giderici, yok eden, nefyeden, menfi yapan. Devamını Oku

  • ÜNAFİ: Büyük burunlu kimse. Devamını Oku

  • İSTİNABE: Niyabet istemek. * Huk: Başka bir tarafta görülen bir muhakeme için, şahid veya maznunun yazılı ifadesinin alınması. Muhakemenin icab ettirdiği muameleleri yapması için bir mahkeme tarafından başka bir mahkemeye veya kendi âzâsından birisine salâhiyet verilmesi. Devamını Oku

  • EBU NAFİ': Sirke. Devamını Oku

  • İKTİNAF: Bir şeyin etrafını kuşatmak. * Deve için ağıl edinmek. Devamını Oku

  • CÜNAF: Kuruluk. Devamını Oku

  • NAFİR: Nefret eden. Ürken, korkan. Sevmeyen. * Galip olan. * Öksürüp burnundan sümüğü saçılan koyun. Devamını Oku

  • NAFİS: (Nefs. den) Gözü nazar değer olan kimse. * Açan ve ferahlandıran. Devamını Oku

  • NAFİCE: (C.: Enfice) Misk göbeği. Devamını Oku

  • NAFİC: (C.: Nevâfic) Kaburga kemiklerinin sonu. Devamını Oku

  • NAFİH: (Nefh. den) Üfürücü, üfleyici. Devamını Oku

  • NAFİZE: Karından vurulup arkaya çıkmış olan yara. Devamını Oku

  • MÜNAFÎ: Zıt, uymaz, aksi, aykırı. Mugayir ve muhalif olan. Devamını Oku

  • MÜNAFÎ: Zıt, uymaz, aksi, aykırı. Mugayir ve muhalif olan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar