İRHA-İ LİSAN Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

İRHA-İ LİSAN kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

İRHA-İ LİSAN: Ağzına geleni söyleme.

Sponsorlu Bağlantılar

İRHA-İ LİSAN ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • ITLAK-I LİSAN: Ağzına geleni söylemek. Çok serbest ve kolay konuşmak. Devamını Oku

  • TEKAVVÜL: Kendisinde olmayanı söylemeğe çalışma. Yalan söyleme. Devamını Oku

  • FİSKİL: Yarış atlarından cemeleden so a geleni. Devamını Oku

  • TEFEVVÜH: (C.: Tefevvühât) (Fevh. den) Söyleme, ağza alma. * Dil uzatma. Münâsebetsiz söz söyleme. Devamını Oku

  • KAŞUR: (C.: Kaşurât) Yarış atlarının en so a geleni. Devamını Oku

  • BÎ-DİRİĞ: f. Esirgemeyen, elinden geleni yapan. * Esirgenmeyen. Devamını Oku

  • EVLA: Daha iyi, birincisi, başta gelmesi lâzım geleni. Devamını Oku

  • MÜTEKAYHIK: Diline ne gelirse söyleyen. Ağzına geleni konuşan. Devamını Oku

  • İTALE-İ LİSÂN: Dil uzatma, kötü şeyler söyleme. Devamını Oku

  • İMAD: Direk, kolon. * Temel, esas. * Kuvvet. * Bir kavmin reisi ve başta geleni. * Yüksek bina. Devamını Oku

  • HEFT: Hafiflik sebebiyle uçup dağılmak. * Hafif mizaçlı olup, her dile geleni söylemek. * Vurmak. Devamını Oku

  • HASSA: (C.: Havass) İnsanın kendisine tahsis ettiği şey. Bir şeyde bulunup başkasında bulunmayan şey. Bir şeye mahsus kuvvet. Te’sir. Menfaat. * Adet ve alâmet. Ekâbir, kavmin ileri geleni. Devamını Oku

  • KUTB-UL ÂRİFÎN: Ariflerin en ileri geleni, en büyüğü. Maddi, mânevi ve İlâhi ilim sahiblerinin başı. Ariflerin kutbu. (Bak: Aktâb) Devamını Oku

  • KUTB-UL ÂRİFÎN: Ariflerin en ileri geleni, en büyüğü. Maddi, mânevi ve İlâhi ilim sahiblerinin başı. Ariflerin kutbu. (Bak: Aktâb) Devamını Oku

  • MÜNAŞEDE: (Neşide. den) Karşılıklı neşide söyleme. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar