İ’DAM-I NEFS Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

İ’DAM-I NEFS kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

İ'DAM-I NEFS: İntihar. Kendi kendini öldürmek.

İ’DAM-I NEFS ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • KATL-İ NEFS: İntihar. Kendi kendini öldürme. Devamını Oku

  • KIYAM-I BİNEFSİHÎ: (Kıyâm-ı bizâtihî) : Fık: Varlığı, durması kendi zâtı ile olmak mânasında bir sıfat-ı İlâhîdir. Şöyle ki: Hak Teâlâ’nın ezelî ve ebedî olan varlığı kendi zâtı ile kaimdir. Kendi varlığı, kendi hüviyetinin, kendi mukaddes zâtının muktezasıdır. Aslâ başkasının değildir. Bunun için, Allah Teâlâ’ya “Vâcib-ül Vücud” denir. (Bak: Vücud) Devamını Oku

  • MÜDAFİ-İ NEFS: Kendini koruyan, kendini müdafaa eden. Devamını Oku

  • NEFSÎ NEFSÎ: “Benim nefsim”, “nefsim nefsim” mânâsına yalnız kendini düşünmeyi ve kendisiyle olan alâkayı ifâde eden bir tâbir. Devamını Oku

  • HAZM-I NEFS: f. Tahammül etmek. Nefsini kırmak. Meydana gelen kendi ile alâkalı gördüğü bir kusuru kendi üzerine almak. Sabreylemek. Sindirmek. Devamını Oku

  • NEFS-İ EMMARE: İnsanın çirkin ve şeytanın teşviklerine itirazsız ve mücahedesiz tâbi olması hâli.(Nefs-i emmârenin istibdad-ı rezilesinden selâmetimiz İslâmiyete istinad iledir. O habl-ül metine temessük iledir. Ve haklı hürriyetten hakkıyla istifade etmek, imandan istimdat iledir. H.)(Bir zaman evliya-yı azimeden; nefs-i emmaresinden kurtulanlardan birkaç zattan, şiddetli mücahede-i nefsiyeler ve nefs-i emmareden şekvalarını gördüm. Çok hayret ediyordum. Hayli Devamını Oku

  • ARZ-I NEFS: Hizmette ve fedakârlıkta nefsini ve kendini ileri sürme. Devamını Oku

  • NEFS: Üfürmek, üflemek. Devamını Oku

  • Bİ-N-NEFS: Kendi kendisi. Devamını Oku

  • İCBAR-I NEFS: Kendini zorlama, nefsini icbar etme. Devamını Oku

  • MÜDAFAA-İ NEFS: Kendini koruma. Nefsini müdafaa etme. Devamını Oku

  • KİFAF-I NEFS: (Aslı: kefaf-ı nefs) Yalnız kendisi için yetecek kadar. * Ölmeyecek kadar olan rızık, gıda. Devamını Oku

  • İNTİHAR: Kendi kendisini öldürmek. İdâm-ı nefs. Devamını Oku

  • NÜFUS-U SEB’A: 1- Nefs-i emmare, 2- Nefs-i levvame, 3- Nefs-i mülhime, 4- Nefs-i mutmainne, 5- Nefs-i râdiye, 6- Nefs-i mardiyye, 7- Nefs-i sâfiye. (Bak: Nefs) Devamını Oku

  • MÜNTEHİRÂNE: f. İntihar ederek, kendini öldürüyor gibi. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar