İCBAR Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

İCBAR kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

İCBAR: Zor. Zorlama. Cebretmek.

Sponsorlu Bağlantılar

İCBAR ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • İCBAR: Zor. Zorlama. Cebretmek. Devamını Oku

  • İCBAR-I NEFS: Kendini zorlama, nefsini icbar etme. Devamını Oku

  • İSTİCBAR: (Cebr. den) Zorlama, cebretme. Baskı yapma. Zoraki yaptırma. Devamını Oku

  • TAZYİK: Daraltmak, sıkıştırmak. * İcbar etmek. * Sıkıntı ve ızdırab vermek. * Zorlama, baskı. * Fiz: Bir kuvvet harcayarak yapılan basma veya itme işi. Basınç. Katı cisimler, üzerine konuldukları satıhlara; sıvılar, içinde bulundukları kabın hem dibine ve hem de yanlarına; gazlar ise, içinde kapalı oldukları kabın her tarafına basınç yaparlar. Devamını Oku

  • KERS: Kadının hayız görmesi. * Cebretmek, zorlamak. Devamını Oku

  • MÜCBİR: İcbar eden. Zorlayan. Devamını Oku

  • ESBAB-I MÜCBİRE: İcbar eden, cebreden, zorlayan sebepler. Devamını Oku

  • MECBUR: Zor görmüş. Zorla bir işe girişmiş. İcbar görmüş. * Hatırı alınmış, gönlü yapılmış. (Hakiki manası: Kırıldıktan so a bütünlenmiş.) Devamını Oku

  • KASRİYYET: Zorlama hâli. Devamını Oku

  • İRHAK: Sıkıntı ve eziyet etme. * Zorlama, sıkma. Devamını Oku

  • TENFİZ: Sıçratma. Sıçramaya zorlama. Devamını Oku

  • İLHAF: İstemekle ısrar etme, zorlama. Devamını Oku

  • ANVE: Kuvvet, cebr, zorakilik, zorlama, zor. Devamını Oku

  • İLCA': Mecbur etme. Zorlama. Muztar kılma. * Tefviz eyleme. Devamını Oku

  • MUGAMERE: (Ga, uzun okunur) Nefsini zorluğa ve şiddete zorlama. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar