HUNÎN Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

HUNÎN kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

HUNÎN: f. Kana bulanmış, kanlı.

HUNÎN ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • HUN-ALUD(E): f. Kana bulanmış. Devamını Oku

  • BEÇE-İ HUNİN: Kanlı yavru. * Mc: Acı gözyaşları. Devamını Oku

  • DEMEVÎ: Kana dâir, kana mensub ve müteallik. * Mc: Asabi, sinirli. Kanın çokluğu sebebi ile hâsıl olan mizaç. Devamını Oku

  • HUNÎ: f. Kanlı, kan dökmeye meyilli. Devamını Oku

  • RİYASETPENAH: f. Başkanlık makamında bulunan. Başkanlık eden, başkan olan. Reislik yapan. Devamını Oku

  • MÜŞK-ÂLUD: f. Miske bulanmış. Devamını Oku

  • GUBAR-ÂLUD: f. Tozlanmış, toza bulanmış. tozlu. Devamını Oku

  • GİRD-ALUD: f. Toz toprak içinde kalmış, toza bulanmış. Devamını Oku

  • CİĞER-HÛN: f. Ciğeri kanlı. Çok acıklı. Devamını Oku

  • LESİN: Ülfet, alışkanlık. Devamını Oku

  • HUN-AB(E): f. Sulu kan, kanlı su, su ile karışık kan. * Mc: Kanlı gözyaşı. Devamını Oku

  • ÇİRKİN: f. Güzel olmıyan. * Çok kirli. * Kanlı, irinli çıban veya yara. Devamını Oku

  • KANA: Süngüler. Devamını Oku

  • ÖRF-İ NÂS: f. İnsanların âdet edindikleri, beğendikleri alışkanlık hâlleri, an’aneleri ve telâkkileri. Devamını Oku

  • CÜRÛN: Bezin eskimesi. * Yumuşak olmak. * Bir nesne aşınmak. * Alışkanlık, itiyat. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar