HERZEHAYÎ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

HERZEHAYÎ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

HERZEHAYÎ: f. Mânâsız konuşma, saçmasapan söyleme.

HERZEHAYÎ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • YÂVE-GÛ: (C.: Yâve-guyân) f. Saçmasapan konuşan, saçmalayan. Devamını Oku

  • HERZEDERAY: f. Mânâsız ve saçmasapan sözler konuşan. Devamını Oku

  • HATIB-I LEYL: Geceleyin odun toplayan kimse. * Mc: Mânâsız ve saçmasapan sözler konuşan adam. Devamını Oku

  • MUHADESE: (Hadis. den) Konuşma. Birbirine hikâye söyleme. Devamını Oku

  • HERT: Dokunaklı söyleme, iğneleyici bir şekilde konuşma. * Yırtma. * Dürtme. Devamını Oku

  • NUTK: (Nutuk) Söyleyiş, söyleme kabiliyeti, konuşma, hitabet. * Dervişlerce büyüklerin manzum sözleri. Devamını Oku

  • NATIKA: (Nutk. dan) Düşünüp söylemek hassası. Fesahat ve belâgatta söyleme kuvveti. Talâkat-ı lisan, güzel konuşabilme kabiliyeti. Devamını Oku

  • FUSAHA: (Fasih. C.) Fasih kimseler. Güzel ve usule uygun konuşabilenler. Güzel söz söyleme kabiliyetinde olanlar. Devamını Oku

  • İNTAK: Edb: Söylemeğe kabiliyeti olmayanı söyletmek. Onun nâmına konuşmak. Nutka getirmek, söyletilmek. Dile getirmek. Devamını Oku

  • NÜKTEGUYÎ: f. Nükteli konuşma. Nükteli söz söyleme. Devamını Oku

  • HİTABE(T): Cemaate, topluluğa veya birisine karşı söz söylemek. Güzel ve faideli söz konuşmakla halka dinletmek. Güzel söz söyleme san’atı. Hutbe okuma. Nutuk irâdetmek. * Man: Makbul ve zannî mukaddemelerden terekküb eden kıyas. Devamını Oku

  • TEKAVVÜL: Kendisinde olmayanı söylemeğe çalışma. Yalan söyleme. Devamını Oku

  • TEFEVVÜH: (C.: Tefevvühât) (Fevh. den) Söyleme, ağza alma. * Dil uzatma. Münâsebetsiz söz söyleme. Devamını Oku

  • BÎ-MEAL: f. Hükümsüz, mânasız, saçmasapan söz. Devamını Oku

  • BÎ-MEAL: f. Hükümsüz, mânasız, saçmasapan söz. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar