HAVAÎ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

HAVAÎ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

HAVAÎ: (C.: Havâiyât) Havaya âit ve müteallik. Hava ile alâkalı. * Heves ve nefis hesabına olan, boşuna veya çirkin. Günahlı iş. Nefsâni hâl ve hareketler.

HAVAÎ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • HAVA-İ NESİMÎ: Sabahki hava. Temiz hava. Devamını Oku

  • HAVA: (Hevâ) Hava. Dünyayı çeviren atmosfer. Cevv. Yer ile gök arası. * Hafif yel. * Bir binanın üzerine kat çıkma hakkı. * Bir yerin hâli ve sıhhat bakımından durumu. * Müzikte ezgili ses, sadâ. Devamını Oku

  • KÜRE-İ HAVA: Dünyayı kaplayan hava tabakası. Atmosfer. Devamını Oku

  • HAVAŞİ: (Hâşiye. C.) Bir yazının kenarına eklenen not veya açıklamalar. Hâşiyeler, derkenarlar. * Maiyet adamları. Devamını Oku

  • HAVAİC-İ ZARURİYYE: Zaruri ihtiyaçlar. Giderilmesi lüzumlu olan ihtiyaçlar. Devamını Oku

  • PAY-DER-HAVA: f. Ayağı havada. * Mc: Temelsiz, çürük. Devamını Oku

  • HAVAİYYAT: Havâi şeyler ve sözler. Devamını Oku

  • HAVAİC: (Havâyic) İhtiyaçlar. Hâcetler. Gerekli ve lüzumlu şeyler. Devamını Oku

  • BAHR-İ MUHİT-İ HAVAÎ: Yıldızların, seyyarelerin içinde dolaştığı feza. Büyük feza denizi. Devamını Oku

  • HAVAİC-İ ASLİYE: Fık: Mesken ile, eve lüzumlu eşyadan ve kışlık, yazlık elbise ile lüzumlu silâhtan, âletten, kitaptan ve binek (hayvan) ile hizmetçi ve bir aylık – sahih görülen diğer bir kavle göre; bir senelik – nafakaya mahsus erzaktan ibârettir. Devamını Oku

  • NEFS-İ MARDİYE (MARZİYYE): Kusurlarını bilen, kendisinden râzı olunan nefis. Rabbinin indinde makbul olan nefis. Devamını Oku

  • NEFS-İ EMMARE: İnsanın çirkin ve şeytanın teşviklerine itirazsız ve mücahedesiz tâbi olması hâli.(Nefs-i emmârenin istibdad-ı rezilesinden selâmetimiz İslâmiyete istinad iledir. O habl-ül metine temessük iledir. Ve haklı hürriyetten hakkıyla istifade etmek, imandan istimdat iledir. H.)(Bir zaman evliya-yı azimeden; nefs-i emmaresinden kurtulanlardan birkaç zattan, şiddetli mücahede-i nefsiyeler ve nefs-i emmareden şekvalarını gördüm. Çok hayret ediyordum. Hayli Devamını Oku

  • HEVESAT: f. Arzu ve nefsâni emeller. Boş, bâtıl ve günahlı şeylere dâir olan istekler. Hevesler. Devamını Oku

  • ŞENAYİ': (Şenia. C.) Çok günahlı hareketler. Kötü işler. Devamını Oku

  • NÜFUS-U SEB’A: 1- Nefs-i emmare, 2- Nefs-i levvame, 3- Nefs-i mülhime, 4- Nefs-i mutmainne, 5- Nefs-i râdiye, 6- Nefs-i mardiyye, 7- Nefs-i sâfiye. (Bak: Nefs) Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar