HASBA Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

HASBA kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

HASBA: Hafif tahkir yerinde kullanılan bir tabirdir. Halk dilinde "haspa" şeklinde kullanılır.

HASBA ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • HANCER: Ucu sivri, iki tarafı keskin büyük bıçak. Halk dilinde hançer şeklinde kullanılır. Divan edebiyatında şâirler, güzellerin kaşlarını hancere benzetirlerdi. Devamını Oku

  • HAYZERAN: Halk dilinde hezâren denilen bir cins sıcak iklim kamışı ki, sandalye vs. yapımında kullanılır. Devamını Oku

  • GEÇER AKÇA: t. Rayiç para yerine kullanılır bir tabirdir. Bu tabir, eskiden halk arasında yapılan senetlerde, hükümet tarafından akdolunan mukavelelerde kullanılırdı. Devamını Oku

  • GEM VURMAK: Mecaz yoluyla mâni olmak, zabtetmek, bağlamak yerinde kullanılan bir tabirdir. Devamını Oku

  • MELE’: (C.: Emlâ) Bir cemâatin ileri gelenleri. * Hırs, tama’. * Zan. * Güzellik. * Fls: Kâinatta hiçlik şeklinde boşluk olmadığını, her yerin dolu olduğunu ifade eden bir tabirdir. * Dolu mekân. * Kalabalık, güruh, cemaat, topluluk. Halk. Devamını Oku

  • GULAMPARE: Dost, sevgili, mahbup. (Halk ağzında kulampara şeklinde kullanılır.) Devamını Oku

  • UKALA: (Âkıl. C.) Akıllılar. * Halk dilinde: Akıllılık iddia edenler. Devamını Oku

  • MİRİLU: Uzayan harblerde ve askerin kifayetsizliği zamanlarında aylıkla toplanan askerler. Bunlar talimsiz, intizamsız oldukları için “Nefer-i âm: Bütün halkın cenge sürülmesi” hükmünde kalıyor, bir istifade te’min olunamıyordu. Yeniçeri Ocağı’nın ilgasıyla muntazam askerî teşkilât yapılınca bu türlü asker istihdamından vaz geçilmiştir. * Hükümete ait gelir menbaları yerinde de mirilu tabiri kullanılırdı. Devamını Oku

  • İBCAL: Büyük saygı, tâzim ve tekrim. (Bu mânâlarda kullanılırsa da tebcil şeklinde kullanılması doğrudur.) Devamını Oku

  • NA’RA: (C.: Na’rât) Yüksek sesle uzun uzun bağırma. * Tar: Eskiden yangına giderken ve dönerken kalabalık caddelerde, geçitlerde, dönemeçlerde, meydanlarda tulumbacıların içlerinden “naracı” adı verilen birinin bağırması yerinde kullanılır bir tâbirdir. Nâra atmakla yangın münasebetiyle sokağa fırlayan halkı çiğnenmekten kurtarmak için insanî bir maksad tâkib edilmekle beraber, daha ziyade caka satılırdı. (O.T.D.S.) Devamını Oku

  • FER’: Şube, kol. İkinci derecede olan. Dal budak. * Bir aslın neticesi. * Bir cemaatın şerefli ve daha meşhuru. * Kazancı olan mukayyed mal. Hâzır ve muhâfaza altında olan. * Yükseğe çıkmak ve iki nizalı olanın arasına girip ıslah etmek. * Asıl mes’eleden kollara ayrılmış olan mesele. (L.R.) * İki okçu tarafından atılan oklardan, bir Devamını Oku

  • HERİFÇİOĞLU: Kızılan kimse hakkında zamir gibi kullanılan argo bir tabirdir. Devamını Oku

  • DEVLETLÜ NECÂBETLÜ: Osmanlılar zamanında şehzâdeler için kullanılan bir tabirdir. Devamını Oku

  • NEFR: Heyecan verici bir emirden dolayı bir yerden bir yere fırlayıp çıkmaktır. Ürkmek demek olan “Nüfur” da bu mânâdandır. Fakat “Nüfur” tek başına kaçıp kurtulmak için menfi bir harekette kullanıldığı hâlde; “nefr”, düşmana karşı gaza için fırlayıp çıkmakta kullanılır. Ve böyle çıkıp toplanan cemaate “nefir”, herbirine de “nefer” denilir.İmamın, halkı cihada dâvet ve tahrik etmesine Devamını Oku

  • AGNAM: (Ganem. C.) Koyunlar, keçiler. * Hayvanlardan alınan vergi anlamında kullanılan bir tabirdir. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar