FERMUDE Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

FERMUDE kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

FERMUDE: f. Buyruk. Emir. Kumanda.

Sponsorlu Bağlantılar

FERMUDE ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • HÜKM: (Hüküm) Karar. Emir. Kuvvet. Hâkimlik. Amirlik. * İrade. Kumanda. Nüfuz. * Kadılık etmek. * Tesir. Cari olmak. * Makam. * Bir dâvanın veya bir meselenin tedkik edilmesinden so a varılan karar. * Man: Fikirler ve tasavvurlar arasındaki râbıtayı tasdik veya inkâr etmek. Devamını Oku

  • ME’MUR: Emir ile hareket eden. Emir altında olan. Vazifeli. Kendi istediği gibi olmayıp başka emre göre çalışan. Bir emir alan. Bir işe tâyin olunmuş adam. Devamını Oku

  • İRADE-İ SENİYYE: Padişahın, bir işin yapılması veya yapılmaması hakkında verdiği emir. İrade eskiden şifahî, yani ağızdan emir vermek, yahut kendi el yazısı ile yazmak suretiyle verilirdi. So adan iradeler mabeyn baş kâtibinin imzasını taşıyan yazılı kâğıtla bildirilmeğe başlamıştır. * Çok yüksek ve mühim yerden gelen emir. Devamını Oku

  • EMR-İ NİSBÎ: Kıyas ile olan emir. Öncekilerine veya diğerlerine göre olan iş veya emir veya hâdise. İllet-i tâmme istemiyen ve vücud-u haricisi bulunmayan emir. Devamını Oku

  • AMİRAL: Emir-ül bahr, Emir-ül-mâ. Bahriye kumandanı, kaptan. Deniz generali. Devamını Oku

  • CİNAS-I TAMM: Edb: Lâfızda, harekelerde ve harflerde eksiklik ve ziyâdelik bulunmayan cinâs. Kır (kırmaktan emir), kır (çöl); yaz (yazmaktan emir), yaz (mevsim). Devamını Oku

  • FERMAN-FERMA: Hüküm süren, emir veren, emir buyuran, hüküm fermâ. Devamını Oku

  • FERMAN-FERMA: Hüküm süren, emir veren, emir buyuran, hüküm fermâ. Devamını Oku

  • DİREKTİF: Fr. Üst makamlardan, tutulacak yol üzerine verilen emirlerin tümü, hepsi. Talimat, emir. Nasıl, ne şekil olacağına çalışacağına dair emir. Devamını Oku

  • İRADE-İ ALİYE: Tar: Sadrazam tarafından verilen emir. Bu emir yazılı olduğu gibi, şifâhi de olurdu. Yazılı olana “iş’arat-ı âliye” de denilirdi. Devamını Oku

  • KIYADET: Kumandanlık, seraskerlik. Kumanda. Devamını Oku

  • VELİYY-ÜL EMİR: Âmir. Emir veren. Emir sahibi. Devamını Oku

  • İSTİNGA: İtl. Yelkenlerin yukarı kaldırılıp toplanması ve bu işin yerine getirilmesi için verilen kumanda. Devamını Oku

  • BİNBAŞI: Ask: Bin kişiye yakın olan bir tabur askere kumanda eden subay; yarbayın bir alt, yüzbaşının bir üst derecesidir. Devamını Oku

  • BİNBAŞI: Ask: Bin kişiye yakın olan bir tabur askere kumanda eden subay; yarbayın bir alt, yüzbaşının bir üst derecesidir. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar