ETİBBA Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

ETİBBA kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

ETİBBA: Tabibler, tıb ilmini bilenler, doktorlar.

ETİBBA ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • TABİBÂN: (Tabib. C.) Doktorlar, tabibler, hekimler. Devamını Oku

  • HUZZÂK-I ETİBBÂ: Doktorlar içinde en ehil olanları. Devamını Oku

  • ETİBBA-İ HASSA: Saray hekimleri, saray doktorları. Devamını Oku

  • AGÂHÂN: (Agâh. C.) f. Agâhlar, bilenler, bilgililer. Âlimler. Devamını Oku

  • ERBAB-I SİYER: Tarihçiler. Peygamberimiz Resul-i Ekrem’in (A.S.M.) hayatını bilenler. Devamını Oku

  • CEVASİS: (Casus. C.) Casuslar. Gizli şeyleri araştıranlar. Gizlilikleri öğrenip bilenler. Devamını Oku

  • CEVASİS: (Casus. C.) Casuslar. Gizli şeyleri araştıranlar. Gizlilikleri öğrenip bilenler. Devamını Oku

  • ÂLET-İ CERRÂHİYE: Cerrahların, yaraları tedaviye çalışan doktorların kullandıkları edevat, takım. Devamını Oku

  • TEFEKKUH: Fıkıh ilmini tahsil etmek. (Bak: Fıkıh) Devamını Oku

  • MÜHENDİSÎN: (Mühendis. C.) Mühendisler. Hendese ilmini bilen kimseler. Devamını Oku

  • EHİBBA: (Habib. C.) Habibler, dostlar, sevgililer. Devamını Oku

  • RÜBBA: (C.: Ribâb) Yakında doğurmuş koyun. Devamını Oku

  • AHİBBA: Dostlar, arkadaşlar. (Bak: Habib) Devamını Oku

  • ULEMA-İ ÂMİLÎN: İlmine ve bilgisine göre amel eden, ilmini tatbik eden âlimler. Devamını Oku

  • NAHVÎ: Nahiv ilmine ait. Arapça gramere ait. Nahiv ilmini iyice bilen. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar