EMDEŞ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

EMDEŞ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

EMDEŞ: Elinin sinirlerinde rahâvet olup eti az olan kimse.

Sponsorlu Bağlantılar

EMDEŞ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • TASFİF: (C.: Tasfifât) (Saff. dan) Sıralama, saf saf dizme. * Sağ elinin ayasını sol elinin arkasına vurmak. Devamını Oku

  • MUSAYTIR: Bir şeyin üzerine kaim olup, ahvâlini görüp gözetir olan kimse. * Musallat. * Galip. Yaramaz işlerden men’ edip saklayan ve koruyan. Devamını Oku

  • ZAMYA: Yufka dudaklı. * Yufka kapaklı. * Dişinin etleri boz olup kanı az olan kimse. Devamını Oku

  • CESA: Bir kimsenin elinin, çalışmaktan dolayı iri ve katı olması. Devamını Oku

  • ABDAL: t. Safdil, ahmak, bön. * Afganistan’da yaşıyan bir Türk kavminin adı, bu kavimden olan kimse. * Anadoludaki bazı göçebelerin adı ve bunlardan olan kimse. * Derviş, ermiş, kalender. Kendini Allah’a adamış. Ona teslim olmuş, bu yolda çile çekmiş kimse. (Bak : Ebdal) Devamını Oku

  • VÂCİB: (Vücub. dan) (C.: Vâcibât) Lüzumlu, mecburi olan. * Fık: Yerine getirilmesi her müslüman için gerekli ve borç olup, yapılmadığı takdirde büyük günah olan Allah’ın emirleri. Yapılması zannî delil ile belli olan. Terki câiz olmayan. Yapılması şer’an kat’i derecede bir delil ile sâbit olmamakla beraber, her halde pek kuvvetli bir delil ile sâbit bulunan şeydir. Devamını Oku

  • PARTİZAN: Fr. Kendi partisine aşırı düşkün olup başkasına hak tanımak istemeyen kimse. Devamını Oku

  • SÜNAT (SİNÂT): (C.: Sünut Esnât) Sakalı olmyaan veya bir maktar çenesinde olup başka yerinde olmayan köse kimse. Devamını Oku

  • ŞERİF(E): Şerefli, mübarek. * Peygamber neslinden ve Hazret-i Hüseyin soyundan olup İslâmiyete tam sadâkatla bağlı temiz kimse. (Bak: Sâdât) Devamını Oku

  • İLYAS (ALEYHİSSELÂM): Benî İsrail peygamberlerinden olup, Kur’an-ı Kerim’de ismi geçen ve Tevrat’ta “Ella” diye mezkûr olan bir Peygamberin ism-i mübarekidir. M.Ö. 9. asırda yaşamış olup ondan so a Elyesa (A.S.) Peygamber olmuştur. İlyâs (A.S.), zamanının hükümdarıyla çok mücadele etmiş, çok zaman mağaralarda yaşamış, çok mu’cizeler göstermiştir. (Bak: Merâtib-i hayat) Devamını Oku

  • SADEDİL: f. Kalb sâfi, derin mes’elelere aklı ermeyen insan. Temiz kalbli olup, kolayca aldatılabilen kimse. Devamını Oku

  • RA’RA': (C. Raâri’) Kötü, alçak kimse. * Yaramaz gönüllü. * Çok uzun boylu adam. * Güzel itidalde olan kimse. Devamını Oku

  • SEGİL: Yaramaz huylu kimse. * Cüssesi küçük, ayakları ince olan kimse. Devamını Oku

  • KUNBUL(E): (C.: Kanâbil) Kalın vücudlu kimse. Sinirli ve hiddetli olan. * 30 ilâ 40 yaş arasındaki kimse. * At. * Bomba. Devamını Oku

  • BASİL: Kahraman, cesur, yiğit kimse. * Fena, sert, kırıcı, kötü söz. * Haram olan şey. * Güzel olmayan, çirkin kimse. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar